III OPP 28/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. D.-G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1380/19 w sprawie ze skargi E. D.-G. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia 25 lutego 2019 r. nr BCK-IV-O-320/2018 w przedmiocie odmowy przedstawienia do tytułu naukowego profesora nauk medycznych postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. E. D.-G. (dalej także: skarżąca) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1380/19. W uzasadnieniu skargi wskazano, że 18 marca 2020 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym skargę na decyzję w sprawie odmowy przedstawienia jej kandydatury Prezydentowi RP celem nadania tytułu profesora. Od tego czasu nie ma ona żadnych informacji, czy podejmowane są w jej sprawie jakiekolwiek czynności. Od momentu złożenia zawiadomienia upłynęły ponad 2 lata, a do dnia dzisiejszego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wyznaczył nawet terminu pierwszej rozprawy. W konkluzji skargi na przewlekłość wniesiono o: 1. Stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego poprzez uznanie, że naruszone zostało prawo skarżącej do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki; 2. zobowiązanie WSA w Warszawie do niezwłocznego wyznaczenia terminu rozprawy głównej; 3. zasądzenie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20000 zł; 4. zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. Z akt sprawy wynika, wbrew temu co twierdzi pełnomocnik skarżącej, że skarga na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 19 czerwca 2019 r. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2019 r. skarga została zarejestrowana i nadano jej sygnaturę II SA/Wa 1380/19. W dniu 1 lipca 2019 r. odpis odpowiedzi na skargę doręczony został pełnomocnikowi skarżącej, a zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2019 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 31 stycznia 2020 r. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał skargę skarżącej. Od momentu wpływu skargi do WSA w Warszawie do momentu rozpoznania sprawy przez ten Sąd upłynęło niewiele ponad 7 miesięcy. Czas trwania postępowania w sprawie nie przekroczył zatem dwunastu miesięcy, a zatem nie może stanowić o nieuzasadnionej zwłoce Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.