II SAB/Wa 611/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi A. L. i E. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. oddala skargę w zakresie wymierzenia grzywny, 3. zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz A. L. i E. L. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

E. i A. L. ("wnioskodawcy", "skarżący") pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. zwrócili się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "organ") o udostępnienie badań bezpieczeństwa szczepionek, które mają być podane ich dziecku lub wskazanie, która instytucja im je udostępni dla każdej szczepionki oraz całego schematu szczepień, a także udostępnienie charakterystyk produktu leczniczego szczepionek. Skarżący zwrócili się również o udostępnienie nazw szczepionek pojedynczych, niezawierających związków glinu i rtęci, zanieczyszczeń fizycznych i biologicznych oraz szczepionek etycznych (nie produkowanych w oparciu o ludzkie linie komórkowe z aborcji i niezawierających ludzkiego DNA), którymi będzie mogło być zaszczepione ich dziecko. Ponadto w piśmie tym wnieśli o udzielenie informacji publicznej w następującym zakresie: Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania urzędu? Według informacji podanej przez prof. I. S., krajowego konsultanta w dziedzinie epidemiologii - ogniska odry w Polsce związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania urzędu? Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia? Ile osób pracuje w urzędzie w komórce zajmującej się szczepieniami ochronnymi oraz czy, oprócz postępowań egzekucyjnych, podejmowane są inne działania w zakresie szczepień, np. działalność edukacyjna? Jakie są to działania? Czy i w jaki sposób urząd pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy niepożądanych odczynów poszczepiennych? W jaki sposób urząd dowiaduje się o wykroczeniach lekarzy polegających na niezgłaszaniu niepożądanych odczynów poszczepiennych? Ile było takich przypadków w ciągu ostatnich lat? Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania urzędu? Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne i z jakimi szczepionkami były związane? Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie? W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które możemy wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności. Wnioskodawcy wnieśli o udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania drogą pisemną na adres korespondencyjny z kopią na adres kancelarii adwokackiej. Organ w odpowiedzi, pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. poinformował, że wyrokiem z dnia 9 maja 2023 r. Trybunał Konstytucyjny w części I orzekł, że art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, ze zm.) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U, z 2022 r. poz. 2172) w zakresie, w jakim termin wymagalności obowiązkowych szczepień ochronnych, jak i liczba dawek poszczególnych obowiązkowych szczepień ochronnych, określone są w Programie Szczepień Ochronnych na dany rok, ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego w formie komunikatu, a nie przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W części II wyroku orzeczono, iż przepisy wymienione w części I, w zakresie tam wskazanym, tracą moc obowiązującą po upływie 6 (sześciu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Organ wyjaśnił, że do czasu utraty mocy ww. przepisów wnioskodawcy zobowiązani są poddać małoletnie dziecko szczepieniom ochronnym zgodnie z ww. przepisami. Uchylanie się od wypełnienia tego obowiązku skutkować będzie skierowaniem sprawy do egzekucji prowadzonej przez Wojewodę. Tylko przedłożenie zaświadczenia lekarskiego o przeciwskazaniach do wykonania szczepień może wstrzymać postępowanie egzekucyjne. W kwestii bezpieczeństwa szczepionek wskazał, że właściwym organem w tej gestii jest Europejska Agencja Leków (EMA) oraz Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Charakterystyki produktów leczniczych dla każdej ze szczepionek są dostępne w serwisie Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (w zakładce Rejestr Produktów Leczniczych) lub na stronie Europejskiej Agencji Leków (w przeglądarce należy wpisać nazwę handlową szczepionki i słowa: "Charakterystyka Produktu Leczniczego"). Informacje o każdej szczepionce można również znaleźć na oficjalnych stronach producentów. Dodatkowo dane o szczepionkach pojedynczych, niezawierających związków glinu i rtęci, zanieczyszczeń fizycznych i biologicznych oraz szczepionek etycznych można uzyskać w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny (NIZP-PZH). W piśmie tym organ przekazał odpowiedzi na zadane przez wnioskodawców pytania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej: Informacje o utrzymywaniu się odporności po szczepieniach można uzyskać na stronie szczepienia.info redagowanej przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny (NIZP-PZH). Informacje na temat stanu zaszczepienia osób migrujących do Polski można uzyskać na stronie Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny (NIZP-PZH). Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie prowadzi statystyk w tym zakresie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie prowadzi statystyk w zakresie szczepień odroczonych przez lekarzy. Informacje te gromadzone są przez punkty szczepień w kartach szczepień lub systemie informatycznym. Wytyczne co do szczepień są ustalane w oparciu o rekomendacje międzynarodowych i krajowych organów zdrowia publicznego. W Polsce właściwymi instytucjami w tej gestii są m.in. Ministerstwo Zdrowia, Główny Inspektorat Sanitarny (GIS) oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny (NIZP-PZH) na podstawie zaleceń i rekomendacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Narodowego Komitetu ds. Szczepień. W Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] w dziale szczepień pracuje jedna osoba. W przypadku niezastosowania się do wytycznych z zawiadomienia Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] może wszcząć postępowanie egzekucyjne w sprawach obowiązków niepieniężnych na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego, które następnie prowadzi Wojewoda, zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2022 r., poz. 479 z późn. zm.). Właściwy miejscowo Wojewoda może nałożyć grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku szczepień. Ponadto Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] prowadzi działalność edukacyjno-informacyjną mającą na celu podniesienie świadomości na temat bezpieczeństwa szczepień. Działania informacyjne przeprowadzane są między innymi w przychodniach, ośrodkach dla uchodźców i szkołach. Kontrola zgłaszalności niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) wynika z art 21 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. O zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1284): Lekarz lub felczer, który podejrzewa lub rozpoznaje wystąpienie niepożądanego odczynu, poszczepiennego, ma obowiązek w ciągu 24 godzin od powzięcia podejrzenia jego wystąpienia, zgłoszenia takiego przypadku do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego właściwego dla miejsca powzięcia podejrzenia jego, wystąpienia. Zgodnie z art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008: r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1284) kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 21 ust. 1 nie zgłasza niepożądanego odczynu poszczepiennego podlega karze grzywny. Upoważnieni pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] w ramach punktów wykonujących szczepienia ochronne dokonują przeglądu kart szczepień, których lekarz lub felczer ma obowiązek zawarcia adnotacji o wystąpieniu, niepożądanego odczynu poszczepiennego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uzyskuje również informacje w zakresie niezgłaszania niepożądanych odczynów poszczepiennych przez lekarzy lub felczerów na podstawie wniosków składanych przez pacjentów dotyczących udzielenia informacji czy ich przypadek został zarejestrowany i zgłoszony przez lekarza lub felczera. W ciągu ostatnich pięciu lat na terenie powiatu [...] nie odnotowano żadnych przypadków nienależytego zgłoszenia przypadków NOP przez lekarzy. Na terenie działania Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] w ciągu ostatnich pięciu lat nie wystawiono grzywien z powodu niedopełnienia ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie prowadzi statystyk w zakresie zgonów po szczepieniach. Dane na ten temat posiada Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny (N.IZP-PZH). W rejestrze zgłoszeń NOP prowadzonym przez Państwową Powiatową Inspekcję Sanitarną w [...] zarejestrowano odpowiednio, za rok 2022: 1 NOP ciężki po szczepieniu [...] szczepionką [...], za rok 2021: 4 NOP ciężkie, każdy przypadek po szczepieniu [...] Szczepionką [...] ([...], [...]), za rok 2020: brak przypadków, za rok 2019: brak przypadków, za rok 2018: brak przypadków. 10. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie jest organem właściwym w kwestii wypłacania odszkodowań za niepożądane odczyny poszczepienne, w związku z czym nie prowadzi statystyk, w tym zakresie. W celu uzyskania informacji na temat ilości wypłaconych odszkodowań należy zgłosić się do Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych. 11. Przed wykonaniem każdego szczepienia lekarz poddaje pacjenta kwalifikacyjnemu badaniu lekarskiemu. Badanie to składa się z ukierunkowanego wywiadu oraz przesiewowego badania przedmiotowego, które obejmuje między innymi ocenę stanu ogólnego pacjenta w dniu nadania, w tym podstawowych parametrów życiowych (temperatura, akcja serca, oddychanie, świadomość), zbadanie gardła, węzłów chłonnych oraz osłuchanie płuc i serca. W przypadku wątpliwości podczas przeprowadzania badania kwalifikacyjnego poprzedzającego szczepienie lekarz ma obowiązek wykluczyć wszystkie możliwe przeciwskazania poprzez skierowanie dziecka do poradni specjalistycznej, w której wykonane zostaną odpowiednie badania. Specyfika zleconych badań leży w gestii lekarza. Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. wnioskodawcy wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej, o którą wnosili pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. Skarżący, zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust.1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2 art. 3 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej, wnieśli o: zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. i udzielenia informacji publicznej, orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Uzasadniając skargę skarżący podnieśli, że organ trwa w bezczynności, a winien był udostępnić żądaną informację publiczną, albo wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia. Wskazali, że pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. zwrócili się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie danych dotyczących szczepień ochronnych, a organ pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. udzielił im w nikłym stopniu odpowiedzi na pytania i odesłał do publikacji i stron internetowych nie będących biuletynem informacji publicznej. Podali, że do dnia dzisiejszego nie udostępniono im innych informacji poza zawartymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2023 r. Zdaniem skarżących, organ nie zrealizował obowiązku udzielenia informacji publicznej, ponieważ przesłane im odpowiedzi są niewystarczające, podobnie jak odesłanie do publikacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący otrzymali wyczerpującą odpowiedź na informację publiczną. Przy czym zwrócił uwagę, że sam skarżący powołuje się w skardze na pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r. będące odpowiedzią na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Podkreślił, że pełnomocnik skarżących jedynie w sposób ogólny wskazuje, iż udzielone odpowiedzi w nikły sposób odpowiadają na pytania bądź odsyłają do publikacji i stron internetowych. Ze skargi nie wynika w sposób jasny, jakie zarzuty skarżący stawiają poszczególnym odpowiedziom. W odniesieniu do konkretnych informacji przekazanych skarżącym organ podniósł: W pkt 1, 2, 3, 9 skarżący wnosili o udzielenie informacji dotyczących statystyk. Organ poinformował, iż takich statystyk nie prowadzi, a tym samym nie jest w posiadaniu wnioskowanych danych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wskazał natomiast gdzie takie dane można uzyskać. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, będące w posiadaniu takich informacji. Skoro zatem organ nie posiada takiej informacji to nie może jej udostępnić. W pkt 4 wniosku żądano udzielenia informacji o liczbie osób zajmujących się szczepieniami ochronnymi i podejmowanych przez nich innych działaniach. W odpowiedzi organ udzielił wyczerpujących informacji. W zakresie pkt. 5 i 6 wniosku organ przytoczył przepisy prawa oraz opisał podejmowane działania. Odnosząc się do wnioskowanych informacji pkt. 4, 5, 6 wniosku wskazał, iż wyjaśnianie podstawy prawnej działań organu nie jest informacją o sprawach publicznych, nie należy bowiem do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych, podczas gdy informacja publiczna jest informacją o faktach - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2023r. sygn. akt III OSK 4504/21. W zakresie pkt 7 dotyczącego liczby nałożonych grzywien na lekarzy organ udzielił jednoznacznej odpowiedzi. W zakresie pkt 10 dotyczących liczby niepożądanych odczynów poszczepiennych organ udzielił jednoznacznej odpowiedzi. W zakresie pkt 11 organ wskazał jakie działania podejmuje lekarz w celu wykluczenia nadwrażliwości. Organ stwierdził, że zarzuty skarżących są bezpodstawne, ponieważ udzielono w sposób konkretny i jednoznaczny skarżącym odpowiedzi na zadane we wniosku pytania. Nie ma natomiast obowiązku wychodzenia poza zakres zadanych pytań. Informacji udzielono w zakresie jakim je posiada organ oraz w jakim stanowią informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.); dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas, gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.); dalej: "k.p.a.", bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87). Do stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd w tym przypadku może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Rozpatrując skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2023 r., Sąd stwierdził, że poza sporem jest, iż organ, do którego z wnioskiem o udzielenie informacji zwrócili się skarżący, jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., tj. organem władzy publicznej. Organ na dzień wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w pełnym zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. Bezczynność ta ustała dopiero w dniu [...] października 2023 r. (w odpowiedzi na skargę), kiedy to organ uzupełnił odpowiedź skierowaną do wnioskodawców w dniu [...] sierpnia 2023 r. Przy czym zaznaczenia wymaga, że skierowanie do wnioskodawców pierwszej (niepełnej) odpowiedzi na ich wniosek z dnia [...] sierpnia 2023 r. nastąpiło już po upływie 14 dniowego terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jeśli chodzi o pkt 1, 2, 3, 8, 9, 10 wniosku, to poinformowano wnioskodawcę, iż organ nie jest w posiadaniu wnioskowanych danych. Co do pkt 4 wniosku, organ udzielił informacji o liczbie osób zajmujących się szczepieniami ochronnymi oraz o innych działaniach podejmowanych przez organ w zakresie szczepień. W zakresie pkt. 5 i 6 wniosku, organ przedstawił wyjaśnienia na temat kontroli nad zgłaszaniem przez lekarzy niepożądanych odczynów poszczepiennych, wskazał na prowadzone cykliczne kontrole punktów szczepień, w tym przegląd kart szczepień, w których lekarz lub felczer dokonuje adnotacji o niepożądanych odczynach poszczepiennych. Wskazał też na informacje zgłaszane w tym zakresie od pacjentów. Poinformował o nieodnotowaniu w ostatnich pięciu latach na terenie powiatu piaseczyńskiego przypadków nienależytego zgłoszenia przypadków NOP przez lekarzy. W zakresie pkt 7 wniosku, organ udzielił odpowiedzi na temat liczby nałożonych grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania urzędu. W zakresie pkt 11 wniosku, organ wskazał jakie działania podejmuje lekarz, w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki przed szczepieniem. W związku z ustaniem bezczynności poprzez rozpatrzenie wniosku co do żądanej informacji publicznej Sąd nie miał podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku, o co w skardze pierwotnie wnioskowali skarżący. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu, ale również w przypadku stwierdzenia przekroczenia terminu do załatwienia wniosku, obliguje Sąd do oceny, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie pozostawił wniosku bez rozpatrzenia, kierując do wnioskodawców odpowiedź na pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r. Uchybienie ustawowego terminu do udzielenia odpowiedzi na wniosek o informację publiczną było w tej sprawie znikome, i z tego względu nie ma podstaw do przypisania organowi rażącego naruszenia prawa. Orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, przy czym przekroczenie terminu musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; podobnie: WSA w Łodzi /w:/ wyrok z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14; publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że w analizowanej sprawie nie zachodził przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżących i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Według Sądu, bezczynność organu nie wynikała z celowego działania tego podmiotu, czy też lekceważącego podejścia do obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bezczynność organu nie była rażąca, nie ma zatem podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W zakresie żądania wymierzenia grzywny Sąd oddalił skargę w pkt. 2 wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego (pkt 3 wyroku), Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964). Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżących wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżących (480 zł).