II SAB/Wa 195/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 195/17 odrzucającego skargę K.J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia - odmówić uzupełnienia postanowienia - 3

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 195/17 odrzucił skargę K.J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji. Odpis sentencji postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W dniu 9 maja 2017 r. (data stempla pocztowego) K.J. wniósł, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., o uzupełnienie powyższego postanowienia, uznając, że Sąd nie orzekł o całości skargi. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd poprzestał na przyjęciu powagi rzeczy osądzonej, natomiast pominął kwestię orzekania organu w innych sprawach niż prawo i wysokość wypłacanych świadczeń. W jego ocenie Sąd nie przeanalizował, że wyłącznie w decyzjach wydanych, na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, przysługuje środek odwoławczy do sądu powszechnego, a zatem w innych rozstrzygnięciach organu dotyczących stosunków administracyjnoprawnych funkcjonariuszy Policji w stanie spoczynku wyłączono kognicję sądów powszechnych. Ponadto Sąd nie rozpoznał zarzutów wskazanych w skardze w zakresie nieuwzględnienia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 r. sygn. akt II UZP 3/10, naruszenia art. 158 w zw. z art. 35 k.p.a., art. 11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji oraz art. 190 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast art. 160 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje wydania wyroku, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 26 kwietnia 2017 r., gdyż orzeczono w nim o całości skargi (dokonano kontroli wniosku z dnia [...] września 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz [...] grudnia 2011 r. o rozliczeniu rocznym emerytury policyjnej), a ponadto, wskazane przez skarżącego w treści wniosku twierdzenia nie podlegają umieszczeniu w postanowieniu z urzędu. Stanowią jedynie polemikę z treścią rozstrzygnięcia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji odmawiając uzupełnienia postanowienia.