II SA/Wr 580/13

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. o zwolnienie z wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.z dnia ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zarządza: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a wniesione na to postanowienie zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 grudnia 2013 r. oddalił (sygn. akt II OZ 1156/13). W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do zażalenia w wysokości 100 zł, skarżąca wystąpiła o zwolnienie jej z tej opłaty wskazując w uzasadnieniu, że ma 89 lat, jest wdową, jest osobą niepełnosprawną (porusza się o kulach), cierpiącą na liczne schorzenia. W dniu 29 lipca 2014 r. doręczono skarżącej wezwanie do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 5 sierpnia 2014 r.. Skarżąca w piśmie z dnia 5 sierpnia 2014 r. oświadczyła, iż z uwagi na swój wiek i stan zdrowia nie jest w stanie wypełnić formularza wniosku i dostarczyć wymaganych dokumentów. Skarżąca dotychczas nie przesłała do Sądu na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie jej prawa pomocy. Stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) warunkiem skuteczności wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu, według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w formie innej niż przewidziana przepisami nie wywołuje skutków prawnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2004 r., sygn. akt FSK 139/04, Prz.Podat. 2004/7/53) i stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. należy pozostawić taki wniosek bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji. Zaważyć należy, że w niniejszej sprawie tożsamą sytuację oceniał już Naczelny Sąd Administracyjny i uznał, że nie ma podstaw aby orzec inaczej niż wskazują powyższe przepisy. Podkreślić wymaga fakt, iż skarżąca już także w kilku wcześniej prowadzonych przed tutejszym Sądem postępowaniach (nawet sprzed 8 lat) wielokrotnie, uparcie odmawiała wypełnienia formularza wniosku i nadesłania jego uzasadnienia powołując się na wyżej wymienioną argumentację. Co ciekawe jednak- wskazywany wówczas wiek i stan zdrowia nie przeszkadzał jej jednak w prowadzeniu z Sądem licznej i obfitej korespondencji, jak to ma miejsce również w niniejszej sprawie. Sporządzenie i przesłanie pisma z dnia 5 sierpnia 2014 r. wskazuje na to, że również aktualnie nie było przeszkód aby skarżąca przesłała należycie uzasadniony wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wystarczyło aby wnioskodawczyni podpisała się pod formularzem wniosku, o którego wypełnienie mogłaby poprosić np. swoją córkę (która u niej przebywa) czy wnuka. To w interesie skarżącej winno leżeć aby jej wniosek o przyznanie prawa pomocy był jak najszybciej rozpoznany. Dotychczasowe postępowanie skarżącej wskazuje, iż widać nie zależy jej na tym by zaincjowane przez nią postępowanie mogło zostać merytorycznie rozpoznane, gdyż blokując postępowanie w kwestii wpisu sądowego (skarżąca nie uiszcza wpisu sądowego, a jednocześnie odmawia złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie) uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu.