II SA/Wa 2209/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2017 r. sprawy z wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2209/16 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 2209/16 oddalił przedmiotową skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. ([...] sierpnia 2016 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej ww. pismo) skarżący, powołując art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.a.), wniósł o "przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w sprawie wniesionej skargi sądowo administracyjnej, która to skarga co najmniej w znacznym zakresie nie została rozpoznana w postępowaniu sądowo administracyjnym, co może wynikać z samej sentencji wyroku". W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podniósł, iż w jego sprawie powinien mieć zastosowanie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt K 1/08, który został niezasadnie pominięty przy rozpoznawaniu skargi. Skarżący podkreślił, iż podnoszone w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji zarzuty są szczególne i całkowicie inne, niż podnoszone w postępowaniu pierwotnym (zwykłym), w którym nie zastosowano się do powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Wobec tego, w realiach niniejszej sprawy, nie da się wywieść bezpośrednio czy pośrednio stwierdzonej przez organ powagi rzeczy osądzonej i w świetle uchwały NSA o sygn. akt OPS 6/09 przeszkód do wszczęcia postępowania nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w przypadkach określonych w powyższym przepisie, tj. w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd, oddalając skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, orzekł o całości skargi. Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w takim rozstrzygnięciu dodatkowego orzeczenia. Sąd nie miał podstaw prawnych do zamieszczania w sentencji wyroku innych stwierdzeń, niż te, które zostały w nim zawarte. Bowiem, w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie sąd stosuje art. 145 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę – art. 151 p.p.s.a. Wskazanie, jakie konkretnie działania organu naruszały przepisy prawa lub ocena prawidłowego zastosowania przepisów prawa, ma miejsce w uzasadnieniu wyroku, a nie w jego sentencji. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zaś dotyczyć wyłącznie sentencji wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 1361/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli natomiast skarżący nie zgadza się z treścią uzasadnienia wyroku, bądź uważa, że brak jest w nim istotnych elementów, to może to kwestionować w drodze przysługującego mu od tego wyroku środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 725). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, zaś zarzuty skargi są merytorycznie nieuzasadnione i oddalił skargę, co znalazło odzwierciedlenie w sentencji wydanego wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r. Na wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2016 r. Sąd sporządził pisemne uzasadnienie ww. wyroku. Uzasadnienie zaś wniosku o uzupełnienie wyroku wskazuje, iż skarżący kwestionuje zasadność podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia (oddalenia skargi), które powinien podważać w zarzutach skargi kasacyjnej. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.