I OZ 1895/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2017 roku sygn. akt II SA/Wa 2209/16 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2017 roku sygn. akt II SA/Wa 2209/16 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 roku sygn. akt II SA/Wa 2209/16 oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Pismem z dnia 18 czerwca 2017 roku skarżący zwrócił się o uzupełnienie tego orzeczenia poprzez rozpoznanie pominiętych zarzutów skargi, w szczególności dotyczących zastosowania w sprawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 lutego 2010 roku sygn. akt K 1/08. Postanowieniem z dnia 5 października 2017 roku Sąd I instancji na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił powyższy wniosek, wskazując, że w kwestionowanym wyroku Sąd orzekł o całości skargi i nie był zobowiązany do zamieszczenia żadnego dodatkowego orzeczenia. Ponadto Sąd I instancji podkreślił, że wskazanie, jakie konkretnie działania organu naruszały przepisy prawa lub ocena prawidłowego zastosowania przepisów prawa, ma miejsce w uzasadnieniu wyroku, a nie w jego sentencji. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zaś dotyczyć wyłącznie sentencji wyroku. Jeżeli natomiast skarżący nie zgadza się z treścią uzasadnienia wyroku, bądź uważa, że brak jest w nim istotnych elementów, to może to kwestionować w drodze przysługującego mu od tego wyroku środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej. Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że w zapadłym w sprawie wyroku Sąd niezasadnie pominął szeroki zakres sprawy i nie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia orzeczenia jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2209/16, orzekł o całości skargi uznając, że jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu meriti do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego orzeczenia zarówno w sentencji, jak i jego uzasadnieniu. Zakres uzupełnienia zapadłego w sprawie wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku w tym względzie. Trafnie zatem doszło do odmowy uzupełnienia kwestionowanego orzeczenia. W ślad za Sądem I instancji zaznaczyć należy, że w sytuacji gdy strona nie zgadza się z argumentacją prawną przedstawioną w uzasadnieniu wyroku, winna skorzystać z przysługujących jej środków zaskarżenia. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie stanowi "dodatkowego środka zaskarżenia" i nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zajął w orzeczeniu. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.