II SA/Sz 980/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. H. od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r. nr WOA.7721.196.2019.IW w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją postanawia: 1) odrzucić sprzeciw. 2) zwrócić stronie wnoszącej sprzeciw uiszczoną kwotę wpisu sądowego w wysokości [...] zł (słownie: [...]).

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie decyzją z dnia 24 września 2024 r. nr WOA.7721.196.2019.IW, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stargardzie z dnia 13 czerwca 2024 r. stwierdzającej wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia 8 lutego 2019 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy koperty i zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. decyzja została przesłana J. H. w dniu 25 września 2024 r., jednakże przesyłka polecona, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 27 września 2024 r. i 7 października 2024 r., nie została podjęta, wobec czego w 14 października 2024 r. została zwrócona do nadawcy z adnotacją: "Zwrot nie podjęto w terminie". W dniu 6 grudnia 2024 r. J. H. nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r. Wraz ze sprzeciwem złożyła wniosek o przywrócenie terminu od jego złożenia podnosząc, że decyzja organu odwoławczego nie została jej skutecznie doręczona. Podkreśliła, że o tym, iż decyzja zapadła dowiedziała się z pisma z dnia 28 listopada 2024 r. od Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Stargardzie, które odebrała dnia 29 listopada 2024 r. Decyzja nie została jej ani doręczona osobiście, ani nie pozostawiono w skrzynce awiza. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 marca 2025 r. oddalił zażalenie J. H. na powyższe postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2025 r. podzielając stanowisko WSA, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności mających podważyć dane zamieszczone w druku doręczenia, będącym dokumentem urzędowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została doręczona J. H. w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572- dalej "k.p.a."), tj. doręczenia zastępczego. Stosownie do tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. (tj. doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (§1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, J. H. nie odebrała przesyłki zawierającej decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r., pomimo jej prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była bowiem dwukrotnie awizowana, tj. w dniach 27 września 2024 r. i 7 października 2024 r., o czym informację (awizo) pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 marca 2025 r. wskazał wprost, że strona nie podważyła domniemania doręczenia decyzji. W ocenie zatem Sądu, doręczenie dokonane w trybie art. 44 k.p.a. było zgodne z prawem. W tej sytuacji należy przyjąć, że skuteczne doręczenie korespondencji nastąpiło dnia 11 października 2024 r., tym samym czternastodniowy termin do złożenia sprzeciwu od ww. decyzji upłynął z dniem 25 października 2024 r. (piątek). Tymczasem sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 6 grudnia 2024 r. (koperta k. 18 akt sądowych). W świetle zaistniałych okoliczności stwierdzić zatem trzeba, że sprzeciw został wniesiony do WSA w Szczecinie z uchybieniem ustawowego terminu, a skoro termin ten nie został przywrócony stronie, co wynika z prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2025 r., to sprzeciwowi nie można nadać dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu.