II SA/Sz 857/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Arkadiusza Windaka od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2012 r. w części dotyczącej oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Arkadiusza Windaka

W dniu 10 lipca 2014 r. na rozprawie R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania Jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu naruszenia przez tego sędziego podstawowej zasady konstytucyjnej do uczciwego i sprawiedliwego procesu poprzez faktyczne popieranie oszukańczych zachowań procesowch adwokata L.M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 polegających na złożeniu opinii prawnej na szkodę i krzywdę skarżącego i wbrew jego woli. Nadto wnioskodawca podniósł, że ww. sędzia w czasie posiedzenia Sądu w dniu 19 grudnia 2012 r. w sprawie II SA/Sz 744/08 "kierując się omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego zastosował metody imponderabilia i peerelowski pozytywizm prawny w zakresie reżimu komunistyczno-peerelowskiego, naruszając rażąco bezprawnie podstawową zasadę konstytucyjną do uczciwego i sprawiedliwego procesu". W dniu 18 lipca 2014 r. sędzia WSA Arkadiusz Windak złożył pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczył, iż ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie były już trzykrotnie rozpoznawane wnioski R. S. o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie ww. sędziego i sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd wskazał w uzasadnieniu tego postanowienia, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Tymczasem wnioski R. S. oparte były na odczuciach skarżącego, które nie znajdują oparcia w materiałach sprawy. Subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego nie daje podstaw do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I OZ 60/13 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 459/13 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Kolejnym postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie odmówił zmiany własnego postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r. Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny także oddalił postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1235/13. Jak wynika z akt sprawy, skarżący składając po raz czwarty wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka powołał te same okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszych, niezasadnych wniosków o wyłączenie sędziego, tj. popieranie "oszukańczych zachowań procesowych adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07" oraz "stosownie w sprawie II SA/Sz 744/08 omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". W tej sytuacji ponowny wniosek o wyłączenie tego samego sędziego należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 27 listopada 2012 r. w części odnoszącej się do oddalenia wniosku o wyłączenie ww. sędziego. Zgodnie z art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący składając ponowny wniosek o wyłączenie sędziego nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie wcześniejszych wniosków o wyłączenie uległy zmianie. W poprzednio złożonych trzech wnioskach o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka, R. S. także zarzucał temu sędziemu popieranie oszukańczych działań adwokata L. M.L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 poprzez przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, mimo złożenia opinii prawnej niezgodnej z wolą skarżącego i jego wniosku o niewypłacanie wynagrodzenia adwokatowi, zaś w uprzednich dwóch - dodatkowo wskazywał na stosownie w sprawie II SA/Sz 744/08 omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego. Powody zatem złożenia rozpoznawanych wniosków o wyłączenie sędziego nie uległy zmianie. W poprzednio wydanych w przedmiotowej sprawie prawomocnych postanowieniach Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie uzasadniają one uwzględnienia wniosków o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka. Powyższe stanowisko zostało uznane przez Naczelny Sąd Administracyjny za zgodne z prawem w postanowieniach z dnia 13 lutego 2013 r., z dnia 12 czerwca 2013 r. oraz z dnia 10 stycznia 2014 r. Ponadto z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Arkadiusz Windaka z dnia 18 lipca 2014 r. wynika, że nie istnieją jakiekolwiek przyczyny z art. 18 i 19 P.p.s.a. uzasadniające wyłączenie. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skoro podnoszone przez skarżącego okoliczności nie uległy zmianie, zatem brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r. Z tych względów, na podstawie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.