II SA/Sz 357/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a ustanowić adwokata

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu 2 maja 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjne. Uzasadniając wniosek podała, że jest osobą skrajnie ubogą i niepełnosprawną z przyczyn od siebie niezależnych i nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru. Podała, że posiada mieszkanie o pow. 53 m2 w którym zamieszkuje samodzielnie, a jej jedynym dochodem jest renta inwalidzka w kwocie [...] zł netto. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) -dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). W niniejszej sprawie, skarżąca jest z mocy ustawy zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit. h powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. W myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym dochodem jest renta inwalidzka. Oceniając wniosek pod kątem spełnienia przesłanki ustawowej należało uznać, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostateczny, że sytuacja majątkowa w jakiej się znajduje, nie pozwala na poniesienie kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, w związku z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.