IV SA/Gl 1059/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;

W dniu 23 maja 2017 r. H.J. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 16 marca 2017 r. W treści tego formularza skarżący oświadczył, że jest osobą ubogą i schorowaną, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza zamieszkiwanym lokalem własnościowym o powierzchni 35,32 m2) i utrzymuje się z renty, w kwocie 813 zł, ponosząc przy tym miesięczne koszty między innymi z tytułu czynszu (159 zł), zakupu leków (100 zł) oraz zakupu żywności (500 zł) i odzieży (100 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi H.J. jest decyzja wydana w sprawie dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 maja 2017 r. - karta nr 27 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i uskarża się na zły stan zdrowia. Dokumenty źródłowe dołączone do akt administracyjnych (patrz: zaświadczenie ZUS - karta nr 12 tych akt) potwierdzają przy tym, że utrzymuje się z renty, w kwocie netto zaledwie 758,17 zł, która nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Marginalnie warto odnotować, że trudna sytuacja materialna i życiowa skarżącego znajduje potwierdzenie w ustaleniach, jakich dokonano w zakresie innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 587/15, gdzie również ubiegał się on o prawo pomocy. Równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta miała ulec w międzyczasie poprawie. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.