II SA/Sz 309/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 309/22 wydanego w sprawie z Jej skargi na czynność Starosty w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić wniosek.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 309/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Z. L., dalej: "skarżąca, "strona", na czynność Starosty, w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Postanowieniem z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 309/22, doręczonym w dniu 15 czerwca 2022 r. (k. 187 akt sądowych), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną Z. L., jako niedopuszczalną ze względu na osobiste jej sporządzenie i podpisanie przez skarżącą. Postanowieniem z dnia 2 września 2022 r. sygn. akt II SPP/Sz 81/22, Starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił adwokata. Postanowieniem z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 309/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił nadane pocztą w dniu 20 czerwca 2022 r. (k. 185 akt sądowych) zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 26 maja 2022 r., z uwag na jego osobiste sporządzenie przez skarżącą, bez zachowania "przymusu adwokacko-radcowskiego". Pismem z dnia 7 listopada 2022 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 309/22, informując o jej przesłaniu skarżącej. Pismem z dnia 15 listopada 2022 r. skarżąca wniosła o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu, dając w swojej argumentacji wyrazy niezadowolenia z merytorycznej treści opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 8 grudnia 2022 r. doręczono skarżącej w dniu 22 grudnia 2022 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej informując, że została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności oraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ustanowionego z wyboru, pod rygorem jej odrzucenia (art. 177 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie Sąd, w związku z pismem skarżącej z dnia 15 listopada 2022 r., poinformował ją, że niezadowolenie strony ze sposobu świadczonej pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu nie uprawnia Sądu do zmiany osoby pełnomocnika, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd (referendarz sądowy) wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazane w art. 253 § 1 P.p.s.a., po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika, w tym również nowego (kolejnego) pełnomocnika, należy do właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej, co wynika z treści art. 253 § 1 i 2 P.p.s.a. Pismem z dnia 23 grudnia 2022 r., Z. L., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wyrażając przekonanie, że działanie wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, w postaci złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej było dokonane wbrew interesowi skarżącej oraz dołączając kopię wniosku do Okręgowej Rady Adwokackiej w S. o ustanowienie nowego adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wskazany w tym przepisie termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie jest możliwe jego skrócenie ani przedłużenie przez Sąd. Jak wskazuje art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć wyłącznie termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed jego upływem. Należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie ma charakteru terminu sądowego, a jest terminem ustawowym, podlega odrzuceniu (por. postanowienia NSA z dnia 3 lipca 2007r., sygn. akt I OZ 482/07; z dnia 9 września 2005r., sygn. akt II OZ 673/05; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2011r., sygn. akt III SA/Wa 2653/10, postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt. I GZ 403/22 dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy tym podkreślenia wymaga, że w rozstrzyganej sprawie Sąd – w ramach prawa pomocy, ustanowił na rzecz skarżącej profesjonalnego pełnomocnika, który uznał za bezzasadne złożenie przez skarżącą skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę, czemu dał wyraz w sporządzonej w dniu 7 listopada 2022 r. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 203-208 akt sądowych). Odpis wskazanej opinii Sąd doręczył skarżącej w dniu 22 grudnia 2022 r., jednocześnie pouczając stronę o treści art. 177 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że w przypadku gdy pełnomocnik z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia jej przez sąd odpisu opinii tego pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Podsumowując, skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o jego przedłużenie. W tych okolicznościach, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak na wstępie.