II SA/Sz 306/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M., J. M., K. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki z a r z ą d z a: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

K. Ł. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszej sprawie. Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, referendarz sądowy wezwaniem z dnia 16 lutego 2017 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie, osobiste podpisanie i odesłanie załączonego do wezwania formularza PPF, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis wezwania został doręczony wnioskodawcy w dniu 10 marca 2017 r., zatem 7- dniowy termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 17 marca 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał zobowiązania referendarza sądowego, albowiem nadesłany formularz PPF pomimo zobowiązania określonego w wezwaniu, był niepodpisany. Stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie K. Ł. nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ złożony formularz PPF zawierał braki formalne uniemożliwiające jego rozpoznanie. Z powyższych względów, na mocy art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.