II OZ 782/17

Dnia 3 sierpnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 306/14 o odrzuceniu zażalenia K. Ł. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 306/14 o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skarg M. M., J. M. i K. Ł. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 306/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Szczecinie odrzucił zażalenie K. Ł. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r. o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skarg M. M., J. M. i K. Ł. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ZWINB) w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r. M. M., J. M. i K. Ł. zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od wniesionych skarg na decyzję ZWINB w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jednocześnie skarżący zostali pouczeni między innymi o tym, że na ww. zarządzenie przysługuje im zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. W dniu 24 listopada 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do sądu wojewódzkiego wpłynęło zażalenie K. Ł. na powyższe zarządzenie, w treści którego skarżący wniósł o jego uchylenie. W motywach postanowienia odrzucającego zażalenie WSA w Szczecinie wskazał, że w niniejszej sprawie odpis zaskarżonego zarządzenia z dnia 16 października 2015 r. doręczony został skarżącemu w dniu 16 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 189 akt sąd.), a zatem termin do wniesienia zażalenia mijał w dniu 23 listopada 2015 r. (poniedziałek). Z akt sądowych (koperta – k. 199 akt sąd.) wynika natomiast, że skarżący K. Ł. zażalenie na ww. zarządzenie wniósł do tegoż sądu w dniu 24 listopada 2015 r. (wtorek), tj. z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., Ppsa). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. Ł., wnosząc o jego uchylenie. W jego uzasadnieniu podnosi, że niezamierzone przekroczenie terminu o jeden dzień nie powinno go pozbawić prawa do złożenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 Ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r. został skarżącej skutecznie doręczony w dniu 16 listopada 2015 r. A zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 23 listopada 2015 r. Tymczasem skarżący zażalenie wniósł w dniu 24 listopada 2015 r. Trafnie w tej sytuacji sąd I instancji uznał, że zażalenie zostało przez skarżącego wniesione z uchybieniem terminu do tego przewidzianego. WSA w Szczecinie nie był uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia terminu. Zasadnie zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd I instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa wydał postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Brak jest bowiem podstaw do uznania by postanowienie sądu I instancji naruszało przepisy prawa. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.