II SA/Sz 199/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z dnia 17 lutego 2021 r. E. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2021 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II Sądu wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 12 marca 2021 r., jednak w ww. terminie, ani dotychczas, nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "ustawą", każde pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy w przypadku, gdy pismo z powodu braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, sąd zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie, pomimo skutecznego doręczenia stronie skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi wraz ze stosownym pouczeniem, braku tego nie uzupełniono. Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.