II SA/Rz 450/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na czynność Starosty [...] z dnia 20 kwietnia 2015 r. w przedmiocie wydania dokumentu prawa jazdy z wpisaniem terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na czynność Starosty [...] z dnia 20 kwietnia 2015 r w przedmiocie wydania dokumentu prawa jazdy z wpisaniem terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Skarżący wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie dokumentu prawa jazdy z prawidłowo wskazanym adresem miejsca zamieszkania. W związku z powyższym, w dniu 20 kwietnia 2015 r. Starosta [...] wydał prawo jazdy nr [...] na druku nr [...] z jednoczesnym wskazaniem daty ważności uprawnień do kierowania pojazdami na dzień 20 kwietnia 2030 r. Odbiór przez Skarżącemu dokumentu prawa jazdy nastąpił w dniu 30 kwietnia 2026 r. Na powyższą czynność Organu Skarżący złożył skargę, kwestionując wpisanie terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami w sytuacji, gdy przyznane Mu one zostały 30 listopada 1978 r. bezterminowo. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowego nie budzi wątpliwości, że wydanie dokumentu prawa jazdy wraz z wpisaniem terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami to czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a więc czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa [por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30.01.2018 r. I OSK 585/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Poznaniu z 17.05.2018 r. IV SA/Po 1027/17, wyrok WSA w Szczecinie z 12.03.2026 r. II SA/Sz 4/26]. W niniejszej sprawie istotne jest to, że czynność ta nosi datę 20 kwietnia 2015r. wobec czego zastosowanie znajdą do niej regulacje ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. a to z mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), który to przepis stanowi, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (co miało miejsce 1 czerwca 2017 r.). W świetle więc art. 52 § 3 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie z kolei z art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przechodząc do niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że nie posiada informacji (bowiem nie wynikają one ani ze skargi ani z odpowiedzi na skargę, jak też z akt sprawy), by Skarżący przed wystąpieniem ze skargą wezwał Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa. W skardze zostało zaś podane, że Skarżący zauważył "dopiero teraz", że ma wpisaną w dokumencie prawa jazdy datę ważności uprawnień, co sugeruje, że wezwania tego wcześniej nie kierowano. Brak zaś wyczerpania takiego trybu skutkuje koniecznością odrzucenia skargi, co wynika z zacytowanych wyżej unormowań. Nawet jednak jeśli Skarżący z takiego trybu skorzystał i wezwał Organ do usunięcia naruszenia prawa w czternastodniowym terminie liczonym w warunkach sprawy od 30 kwietnia 2015 r. (data dowiedzenia się o czynności w związku z odbiorem dokumentu prawa jazdy), to termin do złożenia skargi wynosił trzydzieści dni od daty doręczenia odpowiedzi Organu, względnie w razie braku takiej odpowiedzi – sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania. Mając więc na względzie, że kwestionowana przez Skarżącego czynność pochodzi z 20 kwietnia 2015 r. a obecnie jest rok 2026, niemożliwym jest przyjęcie, że skargę wniesiono z zachowaniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności procesowej. Biorąc pod uwagę to, że Skarżącemu wydano dokument prawa jazdy z wpisaniem terminu ważności uprawnień do kierowania pojazdami w dniu 30 kwietnia 2015 r., to do 14 maja 2015 r. mógł On wezwać Starostę do usunięcia naruszenia prawa, następnie zaś po uzyskaniu odpowiedzi tego Organu mógł w terminie trzydziestu dni od jej uzyskania wnieść skargę. W razie zaś milczenia po stronie Organu, skarga mogła zostać wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania. Wszystkie te daty upłynęły już wiele lat temu. Dlatego też odrzucono złożoną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 P.p.s.a. (te dwa ostatnie przepisy w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.). Podstawę zwrotu wpisu stanowił art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.