II SA/Gl 747/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii sprzeciwu skarżącego od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 747/15 p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw.

Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, który nie został jednak opatrzony podpisem. W świetle tej okoliczności skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2017 r. z pouczeniem, że wymaganej czynności należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Mimo upływu terminu sprzeciw nie został przez skarżącego podpisany. Tymczasem, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie Ppsa) każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 Ppsa, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione. W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Sprzeciw ten podlega wobec tego odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 Ppsa.