II SA/Gl 1461/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 15 października 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, "A" Sp. z o. o. w W. złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w M. opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Skarga była poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 13 sierpnia 2020 r., nadanym w tym samym dniu w placówce pocztowej, na które strona skarżąca nie otrzymała odpowiedzi od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.), dalej jako u.s.g., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, obowiązującym do 31 maja 2017 r., skargę można było złożyć po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z art. 2 pkt 1 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej. Powyższe prowadzi do konkluzji, że zaskarżenie uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. musi być poprzedzone wystąpieniem z wezwaniem o jakim mowa wyżej. Z kolei w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie natomiast do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w wypadku o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt: II OZ 676/18). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarga została złożona po terminie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, strona skarżąca przed złożeniem skargi objętej niniejszym postępowaniem w dniu 13 sierpnia 2020 r. wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z objętą skargą uchwałą. Na powyższe wezwanie skarżąca spółka nie otrzymała odpowiedzi organu. W związku z tym termin na złożenie skargi wynosił sześćdziesiąt dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarga została natomiast wniesiona za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 15 października 2020 r., czyli z uchybieniem wskazanego terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.