II OZ 743/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 896/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2009 r. w sprawie ze skargi J. J. na uchwalę Rady Miasta Oświęcimia z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z 21 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną J. J. na postanowienie tego Sądu z 27 października 2009 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na zarządzenie przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 maja 2009 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzucił w nim naruszenie prawa krajowego, prawa wspólnotowego oraz praw człowieka. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie nowego orzeczenia zgodnie z obowiązującym prawem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Odpis zaskarżonego postanowienia z 21 grudnia 2009 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego (B. J.) w dniu 14 stycznia 2010 r. (k. 443). Zażalenie na to postanowienie skarżący wniósł w dniu 26 stycznia 2010 r. (k. 446), a więc pięć dni po terminie. Okoliczność ta skutkuje tym, że rozpoznawane zażalenie, jako wniesione z uchybieniem terminu, należało odrzucić. Podejmując niniejsze rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że niedopuszczalność zażalenia w rozpoznawanej sprawie nie wynikała z faktu wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika nie spełniającego wymagań wskazanych w art. 194 § 4 p.p.s.a. Jest to spowodowane tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał podstaw do kwalifikowania pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 12 listopada 2009 r. jako skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy tylko tytuł nagłówkowy pisma ("Kasacja") mógł wskazywać na nadanie mu tego rodzaju znaczenia. Wątpliwości Sądu mogło wzbudzić działanie strony polegające na sporządzeniu na jednej kartce, na dwu jej stronach, równocześnie zażalenia, jak i skargi kasacyjnej ("kasacji") od tego samego postanowienia. Kluczowym powinno być jednak w tym przypadku stwierdzenie, że analizowane pismo nie spełniało wymagań konstrukcyjnych przewidzianych dla skargi kasacyjnej, a ponadto - co istotne - treść zarzutów sformułowanych przez stronę była identyczna. Uniemożliwiało to przyjęcie, że na podstawie tego samego pisma strona dokonała dwu czynności procesowych, odnoszonych do zaskarżenia postanowienia z 27 października 2009 r. w drodze wniesienia zażalenia oraz odrębnie - skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.