II OZ 664/18

Dnia 3 lipca 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 30/16 o odrzuceniu zażalenia W. F. w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 30/16 odrzucił zażalenie W. F. na postanowienie tego sądu z dnia 8 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. F. od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. oraz pismami uzupełniającymi z 21 i 22 czerwca 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 8 maja 2017 r. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2017 r. skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez dołączenie do niego zażalenia na postanowienie sądu z dnia 8 maja 2017 r. (sygn. akt II SAB/Wr 30/16) sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego wraz z jednym odpisem tego zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Nadto skarżącego pouczono, że do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo udzielone autorowi zażalenia będącemu adwokatem lub radcą prawnym. W wykonaniu zarządzenia sądu z dnia 22 czerwca 2017 r., w dniu 10 lipca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie rozszerzając swój wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. Na dokumencie obejmującym treść zażalenia poza podpisem skarżącego znalazł się odcisk pieczęci "[...]" oraz naniesiony na niego nieczytelny podpis. Do zażalenia załączono pełnomocnictwo dla H. J.-S. Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 r. zwrócono się do OIRP we Wrocławiu o udzielenie informacji czy H. J.-S. legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego. Pismem z dnia 18 lipca 2017 r. Wicedziekan Rady OIRP we Wrocławiu poinformował, że osoba taka nie jest ani nigdy nie była wpisana na listę radców prawnych prowadzoną przez OIRP we Wrocławiu i tym samym nie legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2017 r. w związku z pismem OIRP we Wrocławiu akta sprawy przekazano Prezesowi WSA we Wrocławiu celem rozważenia zawiadomienia prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa. Z zapisku urzędowego podpisanego przez Prezesa WSA we Wrocławiu wynika, że H. J.-S. została skreślona z listy radców prawnych uchwałą nr [...] z dnia [...] października 1998 r. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Sędzia WSA we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 20 czerwca 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie z dnia 26 września 2017 r. na powyższe zarządzenie wniósł W. F. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1361/17 oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2017 r. Mając na uwadze, że zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2017 r. pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania stało się prawomocne po oddaleniu zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny sąd pierwszej instancji stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącego nie spełnia warunku z § 2 i § 4 art. 194 Ppsa, bowiem zostało sporządzone przez osobę do tego nieuprawnioną i wniesione po terminie do jego wniesienia. Zatem skoro pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpis postanowienia z dnia 8 maja 2017 r. w dniu 19 maja 2017 r., to termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 26 maja 2017 r. (piątek). Stąd też sąd wojewódzki uznał wniesione w dniu 10 lipca 2017 r. zażalenie za niedopuszczalne. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. F., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając niedochowanie staranności, gmatwanie sprawy poprzez podejmowanie nielogicznych kroków i pomijanie istotnych okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, ustawa Ppsa w art. 194 § 2 i § 4 określa termin wnoszenia zażaleń oraz konstytuuje tzw. przymus adwokacko-radcowski dla zażaleń na postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niespełnienie powyższych wymogów skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 cyt. ustawy. Nie ma przy tym znaczenia powód niespełnienia wskazanych wymogów. Z uwagi na to, że zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2017 r. pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania stało się prawomocne po oddaleniu zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1361/17 należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie zażalenie z dnia 10 lipca 2017 r. wniesione przez skarżącego na postanowienie sądu wojewódzkiego z dnia 8 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 2 i 4 art. 194 Ppsa, bowiem zostało sporządzone przez osobę do tego nieuprawnioną i wniesione po terminie do jego wniesienia, który upływał z dniem 26 maja 2017 r. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.