II OZ 310/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 marca 2023 r. sygn. akt II SAB/Kr 183/22 odrzucające wniosek M. B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2022 roku, sygn. II SAB/Kr 183/22 w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w prowadzeniu postępowania znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 marca 2023 r. sygn. akt II SAB/Kr 183/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), odrzucił wniosek M. B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2022 roku, sygn. II SAB/Kr 183/22 w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w prowadzeniu postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z 21 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie: (I) zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Krakowie do wydania aktu w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy,(II) stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w Krakowie dopuścił się bezczynności, (III) stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej M. B., adwokat K. K., w dniu 31 stycznia 2023 r. Pismem złożonym osobiście w WSA w Krakowie w dniu 27 lutego 2023 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie powyższego wyroku przez zasądzenie na jej rzecz od organu odszkodowania z tytułu rażącej bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o uzupełnienie wyroku podlegał odrzuceniu, gdyż został wniesiony po terminie. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2023 r., zatem termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał 14 lutego 2023 r., tymczasem skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku pismem złożonym w dniu 27 lutego 2023 roku. Tym samym, Sąd uznał, że, na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie, działając przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wniosła M. B., wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia przez przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku, uwzględnienie wniosku skarżącej w całości oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że pismem złożonym osobiście w WSA w Krakowie w dniu 27 lutego 2023 roku skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku przez zasądzenie na jej rzecz od organu odszkodowania z tytułu rażącej bezczynności. Wniosek ten został wniesiony w następstwie doręczenia za pośrednictwem poczty polskiej przez pełnomocnika z urzędu skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem. W związku z opóźnieniem wynikłym w czasie niezbędnym do doręczenia postanowienia za pośrednictwem poczty, brak było możliwości zachowania przez skarżącą ustawowego terminu do wniesienia stosownego wniosku. Natomiast pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie posiada bezpośredniego kontaktu ze skarżącą w związku z czym nie mógł jej pouczyć o konieczności złożenia wniosku o przywrócenia uchybionego terminu wraz z ewentualnym wnioskiem. Dalej podniesiono, że z uwagi na brak wiedzy prawniczej skarżącej nie mogła ona złożyć stosownego wniosku, ze względu na brak pouczeń w tym zakresie. W związku z czym w następstwie ustanowienia dla niej pełnomocnika z urzędu i konieczności przekazywania przez pełnomocnika orzeczeń, od odbioru których przez pełnomocnika liczony jest termin, prawa skarżącej zostały ograniczone. Z uwagi na powyższe wnoszę o przywrócenie terminu do złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku oraz uwzględnienie wniosku z dnia 27 lutego 2023 roku w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji, że przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a., zatem podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2023 r., termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał więc 14 lutego 2023 r., tymczasem skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku pismem złożonym w dniu 27 lutego 2023 roku. Odnosząc się do treści zażalenia wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej nie zakwestionował faktu, że wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony po terminie, powołując wyłącznie argumenty, które ewentualnie mogły dotyczyć wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Skoro zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, to zażalenie nie mogło być uwzględnione. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia Nadto wyjaśnić należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 254 § 1 i art. 258 - 261 p.p.s.a. ----------------------- 3