II OZ 1584/25

Dnia 22 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1152/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 czerwca 2024 r., znak: WI-I.7840.4.29.2023.BG w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1152/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego, którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 października 2023 r., nr 1226/6740.1/2023, o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu A. Spółka Komandytowa z siedzibą w K. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego: Budowa 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, tj. dojazdami, dojściami, naziemnymi miejscami postojowymi, murami oporowymi przy pochylni zjazdowej i fragmentem drogi wewnętrznej, budową zewnętrznych instalacji eNN, kan. sanitarnej, kan. deszczowej, oświetleniem zewnętrznym, budową wewnętrznych instalacji: wod.-kan., eNN, teletechnicznej, gazowej, c.o. z kotłownią gazową oraz wentylacją mechaniczną na działce nr ewid. [...], obr. [...], j. ewid. [...], przy ul [...] w K. Sąd I instancji wskazał, że w odniesieniu do decyzji organu odwoławczego działa zasada wykonalności orzeczeń ostatecznych, od której wyjątkiem jest możliwość udzielenia sądowej ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyjątki podlegają ścisłej wykładni (w przeciwnym razie doszłoby do odwrócenia proporcji między zasadą, która ma rządzić większością przypadków a wyjątkiem, który ma mieć zastosowanie tylko do niektórych przypadków), a po drugie, zastosowanie tej instytucji w dużej mierze zależy od wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że istnieje "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" albo "niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", które uzasadniałoby odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych. Samo żądanie wstrzymania wykonania, bez wskazania, na czym to niebezpieczeństwo w realiach sprawy polega, nie może więc okazać się skuteczne. Tymczasem złożonemu wnioskowi nie towarzyszyło żadne uzasadnienie, a Sądowi nie udało się go też zrekonstruować na podstawie treści całej skargi. Odnosi się ona bowiem do sfery legalności zaskarżonej decyzji, a ta będzie badana w postępowaniu głównym. W ramach rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie może badać ani wadliwości zaskarżonej decyzji, ani zasadności zarzutów względem niej wywiedzionych. Na gruncie procedury sądowoadministracyjnej – w przeciwieństwie do postępowania administracyjnego w art. 152 § 1 i art. 159 § 1 K.p.a. – ustawodawca nie powiązał wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Kierunek rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia o samej skardze. Przy piśmie z dnia 4 lutego 2025 r. D. N. (właściciel działki nr [...]) wniósł zażalenie, powołując się na wynikające z art. 292 Kodeksu cywilnego roszczenie o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej przez działkę nr [...], objętej przedmiotową inwestycją. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2025 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1152/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządził połączenie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1152/24 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. akt II SA/Kr 1067/24 i prowadzić je dalej po sygn. akt II SA/Kr 1067/24. Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1067/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi D. N. oraz M. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 czerwca 2024 r., znak: WI-I.7840.4.29.2023.BG, w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1067/24, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stwierdził, że orzeczenie z dnia 25 czerwca 2025 r. jest prawomocne od 26 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie z dnia 22 stycznia 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywołanym wyżej wyrokiem z dnia 25 czerwca 2025 r. oddalił skargi i wyrok ten od dnia 26 lipca 2025 r. jest prawomocny. W tej sytuacji, po uprawomocnieniu się ww. wyroku oddalającego skargi, nie zachodzą już podstawy do podejmowania rozstrzygnięcia dotyczącego przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w tym w wyniku rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę ochrona tymczasowa traci bowiem rację bytu wynikającą z tego, że trwa ona tak długo, jak długo nie rozstrzygnięto prawomocnie o tym, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Skoro w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyło się prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skutkuje to tym, że bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienia NSA: z 26 maja 2025 r., II OZ 368/25; z 25 czerwca 2019 r., II GZ 108/19). Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 oraz art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.