II OZ 153/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 1259/10 pozostawiające bez rozpoznania wniosek A. M. z dnia 28 sierpnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody K. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 1259/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek A. M. z dnia 28 sierpnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody K. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Przewodniczący wskazał, że w/w zarządzeniem z dnia 29 lipca 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. skarżąca złożyła sprzeciw oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 lipca 2013 r. Zarządzeniem z dnia 4 września 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania przez wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej oraz podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 25 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 490 akt sądowych). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu zgodnie z wezwaniem, w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie, który względem niej upłynął z dniem 2 października 2013 r. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 3 października, a więc z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. zarządzono, jak w sentencji. Na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc, że uzupełniła w terminie braki formalne sprzeciwu oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Skarżąca wskazała, że odebrała wezwanie w dniu 26 września 2013 r. i taka też data powinna widnieć na zpo, a zatem termin do uzupełnienia braków mijał w dniu 3 października 2013 r. Zdaniem skarżącej, możliwe, że data 25 września 2013 r. została wpisana przez osobę doręczającą przesyłkę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może zachować warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy z dnia 4 września 2013 r., pismem z dnia 9 września 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przez wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej oraz podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 25 września 2013 r. (zpo k. 490 akt sądowych). Zauważyć należy, że odbiorca potwierdził własnoręcznym podpisem, że w tym właśnie dniu otrzymał przesyłkę. Stąd za niezasadny należało uznać argument skarżącej, że na zpo powinna widnieć data 26 września 2013 r., a data 25 września 2013 r. mogła zostać wpisana przez osobę doręczającą przesyłkę. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 2 października 2013 r. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 3 października 2013 r. (k. 494 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu. Nieuzupełnienie zaś braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu w terminie, zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., obligowało Przewodniczącego do pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.