II OZ 982/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1259/10 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1259/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie P.P. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 maja 2013 r. Sąd I instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną A.M. od postanowienia tego sądu z dnia 2 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody Kujawsko -Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2013 r. Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie A.M. od postanowienia tego sądu z dnia 7 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 6 czerwca 2013 r. uczestnik postępowania P.P. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 lipca 2013r. wezwano uczestnika do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. Toczące się w sprawie postępowanie w sprawie przyznania stronie na jej wniosek prawa pomocy, zakończyło się postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 marca 2014 r. o pozostawieniu wniosku P.P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 15 kwietnia 2014 r. wezwano ponownie P.P. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, lecz pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, należny wpis nie został opłacony. Sąd I instancji odrzucając zażalenie P.P. wskazał, iż zażalenie złożono na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. o odrzuceniu zażalenia od postanowienia sądu z dnia 7 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z powodu jego wniesienia z uchybieniem przymusowi adwokacko – radcowskiemu. Nie zachodzi zatem w tej sprawie, określony w art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") przypadek ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia należnego wpisu. Wolne od wpisu jest bowiem wyłącznie zażalenie odrzucone z powodu nieuiszczenia opłaty, a nie zaś z powodu pozostałych braków formalnych zażalenia. Mimo skutecznego odbioru przesyłki sądowej zawierającej wezwanie i upływu wyznaczonego terminu, wymieniona opłata sądowa nie została uiszczona. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł P.P. Postanowienie zaskarżono w całości i wniesiono o jego uchylenie, albowiem złożył wniosek o zwolnienie od ponoszenia opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Stosownie do § 3 tego artykułu: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższej normy prawnej wynika zatem, że w przypadku, gdy środki prawne wymienione w art. 220 § 3 p.p.s.a. zostały odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu w należnej wysokości, to zażalenie na postanowienie o ich odrzuceniu lub na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wolne jest od wpisu (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Wolters Kluwer Polska 2009 r., s. 639). Stwierdzić zatem należy, że wolne od wpisu jest jedynie zażalenie wniesione na postanowienie sądu o odrzuceniu środka prawnego, które nastąpiło z powodu nieuiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania. Sąd I instancji zasadnie zatem uznał, że zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. podlegało opłacie, bowiem odrzucenie zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną, nastąpiło z powodu jego wniesienia z uchybieniem przymusowi adwokacko-radcowskiemu, nie zaś z powodu nieuiszczenia wpisu. Wobec braku uiszczenia przez P.P. wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r., zażalenie to podlegało odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.