II OZ 135/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 948/17 w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 14 września 2017 r. nr 291/2017 w przedmiocie nakazu podłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 948/17 oddalił wniosek D.A. (dalej: "skarżąca") o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego 15 grudnia 2023 r. Skarżąca na powyższe postanowienie złożyła zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie"), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W ustawowym terminie skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu podniosła, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji niezgodnego z prawem działania funkcjonariuszy publicznych – sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Od powyższej zasady ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje wyjątki. I tak, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest także zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych, wymienionych w § 3 tego przepisu. Wpisu nie pobiera się także w sprawach w których strona jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych bądź na podstawie przyznanego prawa pomocy. Przedmiotowa sprawa nie należy do spraw zwolnionych z mocy ustawy z konieczności uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika także, aby skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w powyższym zakresie. Przedmiot postanowienia na które zostało ono złożone, także nie pozwala na przyjęcie, aby w sprawie zastosowanie znalazł art. 220 § 4 p.p.s.a. (nie jest to zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środków prawnych ani zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania) bądź art. 227 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji powyższego uznać należy, że skarżąca zasadnie została wezwana, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia do uiszczenia wpisu od zażalenia. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia