II OSK 1932/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dnia 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. z siedzibą w Pradze od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 528/14 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. z siedzibą w Pradze na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 528/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. z siedzibą w P. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania (pkt 1 postanowienia) i orzekł o zwrocie stronie skarżącej kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd podał, że w dniu 11 lutego 2014 r. pełnomocnik adw. D. K. w imieniu spółki A. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w postanowienie. Do skargi z dnia 11 lutego 2014 r. pełnomocnik nie dołączyła pełnomocnictwa od skarżącej. Pismem z dnia 21 marca 2014 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 marca 2014 r. pełnomocnik została wezwana w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wobec nieuzupełniania braków formalnych w terminie, odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art.58 § 3 p.p.s.a. Sąd przytoczył treść art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "p. p. s. a.", zgodnie którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 37 § 1 p. p. s. a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo powinno zostać udzielone przez podmiot do tego umocowany, co musi zostać potwierdzone przez stosowne dokumenty złożone przez stronę. Jak wskazuje art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Nie dotyczy to jednak skargi, ponieważ zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd podniósł, że pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia Sądu, które doręczono jej dnia 7 kwietnia 2014 r. (zwrotne poświadczenie odbioru) , a termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 14 kwietnia 2014 r. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez nieprzedstawienie pełnomocnictwa oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa uniemożliwiło nadanie jej biegu i powoduje jej odrzucenie. W skardze kasacyjnej A. reprezentowana przez adw. D. K., zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez odrzucenie wniesionej skargi, pomimo iż skarżący nie został wezwany do uzupełnienia braku w postaci pełnomocnictwa oraz dokumentu wykazującego sposób reprezentacji skarżącej. Mając na uwadze powyższy zarzut skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona podniosła, że zgodnie z doręczonym w dniu 7 kwietnia 2014 r. zarządzeniem, skarżąca została wezwana jedynie do uzupełnienia braku w postaci wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Skarżąca powyższy brak uzupełniła czego potwierdzeniem jest pismo skarżącej z dnia 7 kwietnia 2014 r. Skarżąca nie otrzymała innego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Spółka podniosła, że skoro następnego dnia po tym jak otrzymała wezwanie do usunięcia braku w postaci wpisu sądowego skierowała do Sądu stosowne pismo wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu, to oczywistym jest, iż gdyby wezwana była również do usunięcia innych braków formalnych skargi, braki te e usunęłaby w wyznaczonym przez Sąd terminie. Strona wskazała, że wraz z wezwaniem do uiszczenia należnego wpisu została doręczona skarżącej odpowiedź organu na złożoną skargę. Powyższe stanowi, iż Sąd nie miał wątpliwości co do umocowania pełnomocnika do działania w imieniu skarżącej. W tej sytuacji skarżąca nie mogła nawet przypuszczać, iż w ocenie Sądu wątpliwym jest to, czy adwokat D. K. jest upoważniona do działania w imieniu skarżącego. Niezależnie od powyższego skarżąca wskazała, iż w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo procesowe dla adwokata D. K. do działania w imieniu skarżącej także przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiotowej sprawie, a tym samym żądanie od skarżącej dodatkowego pełnomocnictwa jest niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera uzasadnione podstawy zaskarżenia. Stosownie do art. 49 § 1 powyższej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 18 marca 2014 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do: 1) uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej 2) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z załączonym do akt sprawy potwierdzeniem odbioru, powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 20). Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) nadesłała potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik skarżącej nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie nadesłała pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa. Takie stanowisko Sądu nie uwzględnia znajdującego się w aktach administracyjnych poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa udzielonego adwokat D. K. przez skarżącą A. do reprezentowania spółki przed wszystkimi organami, sądami powszechnymi, Wojewódzkim Sadem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 4 lipca 2013 r. Jednocześnie w aktach administracyjnych i sądowych brak jest dokumentu potwierdzającego, że mgr K. B. udzielająca pełnomocnictwa jest organem uprawnionym do reprezentowania skarżącej Spółki i posiada uprawnienie do ustanawiania pełnomocników do działania w imieniu tej Spółki. Tak więc Sąd pierwszej instancji miał podstawy do żądania przedłożenia przez stronę powyższego dokumentu, lecz nie miał podstaw do żądania złożenia pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2014 r. było częściowo wadliwe. Z tego względu zarzuty kasacyjne naruszenia art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy uznać za usprawiedliwione. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a.