IV SA/Wa 1283/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty sankcyjnej za prowadzenie obrotu materiałem siewnym niezgodnie z przepisami ustawy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...].

T. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] kwietnia 2014r., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek złożony przez T. C., prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaż artykułów do produkcji rolnej, nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ nie został należycie umotywowany. W świetle przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd może uwzględnić wniosek, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wyczerpującego przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, iż takie niebezpieczeństwo istnieje. Uzasadnienie wniosku, o którym mowa, powinno wskazywać konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. C. wniosku o wstrzymanie decyzji nie uzasadnił. Z treści skargi (w której zawarł ten wniosek) nie wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną w kwocie 2270 zł. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków np. w postaci konieczności zlikwidowania (zamknięcia) prowadzonej działalności. Należy zaznaczyć, że strona, formułując przed sądem administracyjnym jedynie ogólnikowe stwierdzenia (żądania) musi się liczyć z faktem, że bez wykazania ich zasadności, nie zostaną uwzględnione. Reasumując, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne jego rozpoznanie. Nadmienić należy, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty skarżącego dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd na obecnym etapie postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.