IV SA/Wa 645/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty sankcyjnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić P. Z. od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.

Wnioskiem z dnia 16 maja 2014 r. P. Z. (dalej "skarżący") zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie. Z informacji zawartych w formularzu wniosku PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz córką, uczennicą szkoły zawodowej. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy są wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 2174,20 zł netto miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżący jest właścicielem mieszkania o pow. 62 m2 oraz samochodu marki [...] z 1992 r., o wartości 1000 zł. Poza tym wnioskodawca nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie jest w stanie poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy, bowiem jego sytuacja materialna jest trudna. Wnioskodawca znaczą część uzyskiwanych dochodów przeznacza na wydatki utrzymania koniecznego oraz spłatę zaciągniętych zobowiązań kredytowych. Skarżący wymienił szczegółowo stałe miesięczne wydatki, do których zaliczył: czynsz za mieszkanie- 682,59 zł, opłatę za światło- 100 zł, gaz- 60 zł, dojazd do pracy- 200 zł, dojazd córki do szkoły- 85 zł, koszt dwóch kredytów w łącznej wysokości 520, 89 zł. Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. oświadczył, że jego żona nie posiada kont bankowych ani lokat terminowych. Na dowód operacji bankowych na swoim koncie- skarżący nadesłał wyciąg z konta w [...] z okresu 23.05.2014-23.06.2014 r. Wnioskodawca dołączył również pismo z dnia 30 września 2011 r., z którego wynika, że z dniem 31 października 2011 r. wypowiedziano mu umowę dzierżawy gruntów rolnych (działki nr [...], [...], [...], [...]) o pow. 13,30 ha. Wnioskodawca aktualnie dzierżawi grunt od starszej kobiety, o pow. 1,5 ha, na podstawie umowy ustnej. Z tego tytułu otrzymuje dopłaty w wysokości 1000 zł. Dokumentując wydatki związane ze spłatą zaciągniętych zobowiązań finansowych wnioskodawca nadesłał dwie umowy kredytu: jedną z [...] S.A, drugą z [...] S.A. Skarżący dołączył ponadto kartę informacyjna leczenia szpitalnego, z której wynika, że był hospitalizowany. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych funkcjonuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają stronom, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego, na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak określone granice wniosku, wnioskodawca powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny wnioskodawcy opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na względzie, że skarżący oraz jego żona uzyskują dochody z tytułu umowy o pracę w łącznej wysokości 2.174,20 zł netto miesięcznie. Dochody te, które służą do utrzymania trzech dorosłych osób (na utrzymaniu skarżącego pozostaje bowiem pełnoletnia córka- uczennica szkoły zawodowej), w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów utrzymania mieszkania, bieżące wydatki rodziny oraz spłatę zaciągniętych zobowiązań finansowych. Łączna wysokość miesięcznych wydatków koniecznych, według oświadczenia wnioskodawcy wynosi 1648,48 zł. Wprawdzie skarżący otrzymuje dodatkowe dochody z tytułu uprawy gruntów rolnych o pow. 1,5 ha, które dzierżawi, jednak dochody te są niewielkie i służą do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wysokością środków finansowych, którymi wnioskodawca dysponuje, mając także na uwadze, że skarżący nie posiada oszczędności, należało uznać, że spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.