II OSK 1676/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant: starszy asystent sędziego Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 85/23 w sprawie ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 7 listopada 2022 r. znak: DLI-II.7620.1.2021.ML.29 w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej dla obiektów metra postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2055/22.

Wyrokiem z 18 kwietnia 2023 r., VII SA/Wa 85/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Warszawie oddalił skargę Z. S.A. z/s w W. (Spółka, skarżąca) na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 7 listopada 2022 r., znak: DLI-II.7620.1.2021.ML.29, w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej dla obiektów metra. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiodła Spółka, zaskarżając go w całości. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczonej celem rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej na pytanie Sądu pełnomocnik reprezentujący skarżącą oświadczył, że "toczą się postępowania, których przedmiotem jest dekomunalizacja części działek należących do Spółki, jak i że toczy się postępowanie o uzgodnienie treści Księgi Wieczystej nieruchomości, która wpisana jest jako własność Skarbu Państwa, a w istocie jest własnością Spółki". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634; Ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku, polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona). Ponadto posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu (por. np. postanowienie NSA z 19 października 2021 r., I OSK 1469/21, LEX nr 3246306). Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w niniejszym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisła sprawa o sygn. I OSK 2055/22 ze skargi kasacyjnej Miasta Stołecznego Warszawy i Skarbu Państwa – Prezydenta m. st. Warszawy od wyroku WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2022 r., I SA/Wa 2671/21 oddalającego skargę Miasta Stołecznego Warszawy i Skarbu Państwa – Prezydenta m. st. Warszawy na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 6 września 2021 r., nr GZ.rn.625.39.2020, którą organ ten w pkt 1 uchylił decyzję tego samego organu z 17 maja 2017 r., nr GZ.rn.625.216.2016, w części, tj. w zakresie w jakim orzekł o działkach ewidencyjnych z obrębu [...] nr: [...], cz. [...], [...], [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], cz. [...], [...], [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], [...], cz. [...], cz. [...] i cz. [...] oraz w zakresie w jakim orzekł o działkach ewidencyjnych z obrębu [...] nr: cz. [...] i [...], w pkt 2 stwierdził, że orzeczenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 2 czerwca 1949 r., nr UR.2.1.2/42/48, zostało wydane z naruszeniem prawa w części dotyczącej aktualnych działek ewidencyjnych z obrębu [...] nr: [...], cz. [...], i [...], oznaczonych na mapie stanowiącej załączniki do decyzji, wchodzących w skład dawnego majątku "Osada Nr 4 [...]", będącego własnością Z. - lecz nie stwierdził nieważności tego orzeczenia z powodu wystąpienia nieodwracalnych skutków prawnych oraz w pkt 3 stwierdził nieważność orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 2 czerwca 1949 r., nr UR.2.1.2/42/48, w części dotyczącej aktualnych działek ewidencyjnych z obrębu [...] nr: [...], [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], [...], cz. [...], cz. [...] i cz. [...] oraz w części dotyczącej aktualnych działek ewidencyjnych z obrębu [...] nr: cz. [...] i [...], oznaczonych na mapie stanowiącej załączniki do decyzji, wchodzących w skład dawnego majątku "Osada Nr 4 [...]", będącego własnością Z. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok w sprawie o sygn. I OSK 2055/22, będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności zarzutów skargi kasacyjnej skarżącej w sprawie II OSK 1676/23. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 Ppsa, postanowił jak w sentencji.