II GZ 350/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2624/16 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 23 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek R. P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2016 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 22 sierpnia 2017 r. Sędzia Izabela Głowacka-Klimas pozostawiła bez rozpoznania wniosek R. P. o wyłączenie Sędziego w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych tego wniosku. Pismem z 18 września 2017 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są wątpliwości co do jego bezstronności". Rozpoznając wniosek o wyłączenie, wskazując na treść przepisów art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia jakiejkolwiek przesłanki mogącej stanowić podstawę wyłączenia Sędziego Izabeli Głowackiej-Klimas, ograniczając się do stwierdzenia, iż "są wątpliwości co do jego bezstronności". Nie podał jednakże jakie, co było podstawą ich powstania. Sąd I instancji wskazał ponadto, że z oświadczenia złożonego przez Sędziego, którego wniosek dotyczył, jednoznacznie wynikało, że między Sędzią a skarżącym nie występował stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby on wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności. R. P. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości jako niegodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie zaś do treści art. 20 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Skoro w powołanym art. 19 p.p.s.a., warunkującym fakultatywne wyłączenie sędziego mowa jest o istnieniu okoliczności mogących wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, a więc zobiektywizowanych przesłanek w oparciu, o które wątpliwości co do bezstronności sędziego mogą zostać uznane za realne, brak wskazania jakiejkolwiek obiektywnej argumentacji wyklucza możliwość zastosowania instytucji wyłączenia określonej w przywołanym przepisie. Ponadto zauważyć należy, że nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 40/15). Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, wniosek skarżącego sformułowany w piśmie - zażaleniu z dnia 18 września 2017 r., ograniczał się w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego do żądania "wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są wątpliwości co do jego bezstronności". Żądanie to pozbawione było jakiejkolwiek argumentacji, na podstawie której strona wywodziła swoje wątpliwości co do bezstronności Sędziego, który wydała zaskarżone zarządzenie z dnia 22 sierpnia 2017 r. W takim stanie sprawy nie zaistniały istniały po stronie Sądu I instancji podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego, wobec czego niewadliwie oddalono wniosek skarżącego w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.