II GZ 338/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SO/Bd 14/22 w zakresie oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny w sprawie z wniosku M. J. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Jeziora Wielkie za nieprzekazanie skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r., oddalił wniosek M. J. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Jeziora Wielkie za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy. Sąd wskazał, że pismem z 1 września 2022 r. M. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Jeziora Wielkie za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu, do WSA w Poznaniu. Strona wskazał, że skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 6 kwietnia 2022 r. Po jej rozpoznaniu przez organ nie została ona przekazana do WSA w Poznaniu, do czego Wójt był zobowiązany na podstawie art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd I instancji stwierdził, że wniosek skarżącej o wymierzenie kary grzywny za nieprzekazanie do Sądu przez Wójta Gminy Jeziora Wielkie dokumentu z dnia 10 marca 2022 r. zatytułowanego "skarga na Wójta Gminy Jeziora Wielkie" nie jest zasadny. W ocenie Sądu z treści tego dokumentu w żaden sposób, nawet dorozumiany, nie wynikało bowiem aby w intencji skarżącej stanowił on skargę kierowaną do sądu administracyjnego. Z treści tego dokumentu wyraźnie wynikało, że skarżąca kwestionowała zachowanie organu wobec jej wniosku o udzielenie informacji publicznej. Sąd administracyjny nie był zatem adresatem tego pisma. M. J., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie podważa prawidłowości oceny żądania strony wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, strona wystąpiła do sądu administracyjnego z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy Jeziora Wielkie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., z uwagi na nieprzekazanie jej skargi z dnia 10 marca 2022 r. przez wymieniony organ do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią powołanego przepisu, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Obowiązkiem, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., nałożonym na organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zostało objęte skargi, jest przekazanie tejże skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wskazania wymaga, co również uczynił w motywach postanowienia Sąd I instancji, że zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. określenie, że "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że kwestia ta została pozostawiona uznaniu sądu. Zatem, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 oraz czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W konsekwencji należy przyjąć, że od zasady, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, dopuszczalne są wyjątki (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1813/16). Mając powyższe na uwadze podzielić należy ocenę żądania skarżącej wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego, jakiej dokonał Sąd I instancji objętym niniejszym zażaleniem postanowieniem. Istotnie bowiem pismo strony z dnia 10 marca 2022 r. zatytułowane : "Skarga na Wójta Gminy Jeziora Wielkie" nie wskazywało w żaden sposób, nawet dorozumiany, że wolą strony było wniesienie skargi na bezczynność wymienionego organu. Intencja taka nie wynika ani z petitum rzeczonego pisma ani z jego obszernego uzasadnienia. Pismo to również nie wskazywało, w ramach wymienionego adresata "skargi" aby był nim sąd administracyjny. Strona wprost bowiem wskazał, że skarga skierowana była do Przewodniczącego Rady Gminy Jeziora Wielkie. Taka konstrukcja omawianego pisma strony nie pozawalała, choćby w dorozumieniu, na przyjęcie, że wolą skarżącej było skierowanie skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego nie zaś wniesienie skargi, o której mowa w przepisach Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, co zresztą uczynił organ kierując skargę do rozpoznania do Rady Gminy Jeziora Wielkie. Wobec powyższego brak było podstaw do stwierdzenia, że Wójt Gminy Jeziora Wielkie, uchybił powołanemu obowiązkowi z art. 54 § 2 p.p.s.a., w konsekwencji zaś brak było podstaw do zdyscyplinowania organu poprzez zastosowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. i nałożenia na niego grzywny za nieprzekazanie skargi wraz kompletnymi aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.