III SA/Gl 796/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. (P.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2023 r., nr SKO.K/41.3/1412/2023/16060/MM w przedmiocie kary za naruszenie obowiązku zarejestrowania pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 21 czerwca 2023 r., nr [...], Prezydent Miasta Z. nałożył na Z. P. karę pieniężną w wysokości 220 zł za naruszenie obowiązku zarejestrowania na terytorium RP najpóźniej w dniu 5 lipca 2022 r. pojazdu marki [...]. W powyższej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji zawarto prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania od tej decyzji do organu drugiej instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W terminie ustawowym strona wniosła odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej do organu odwoławczego (pismo wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 10 lipca 2023 r.). Jednakże w dniu 4 sierpnia 2023 r. wpłynęła do organu odwoławczego skarga do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Pismo zawierające skargę opatrzono datą 28 lipca 2023 r. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia 24 sierpnia 2023 r., nr SKO.K/41.3/1412/2023/16060/MM, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja ta została więc wydana dopiero po wniesieniu przez stronę skarżącą skargi na decyzję organu drugiej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ została ona wniesiona w czasie toczącego się postępowania odwoławczego – przed wydaniem rozstrzygnięcia rozpatrującego wniesione odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j w: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia służących stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce w sytuacji kiedy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Skarga wniesiona z pominięciem trybu odwoławczego w ramach postępowania administracyjnego, jeżeli taki przewidywała ustawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Przepisy art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. statuują zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej, a to oznacza, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie, strona wniosła wprawdzie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, inicjując tym samym tryb administracyjnej kontroli postępowania, jednak skargę do tutejszego Sądu na "decyzję organu drugiej instancji" wniosła od nieistniejącego jeszcze rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Strona wnosząc odwołanie (data wpływu do organu – 10 lipca 2023 r.) nie czekała na jego rozpatrzenie i wnosząc skargę do tutejszego Sądu na nieistniejącą decyzję odwoławczą (data wpływu skargi do organu – 4 sierpnia 2023 r.), zaskarżyła de facto decyzję organu pierwszoinstancyjnego. Decyzja organu drugiej instancji wydana została bowiem w trzy tygodnie po wniesieniu skargi – w dniu 24 sierpnia 2023 r. W konsekwencji należy uznać, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, jako wniesiona z pominięciem administracyjnego toku instancji, na decyzję wydaną w pierwszej instancji i jako taka podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.