II GSK 233/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia NSA Marcin Kamiński Protokolant asystent sędziego Justyna Mordwiłko-Osajda po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych: 1. Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, 2. A. Sp. j. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 3129/21 w sprawie ze skarg: 1. Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, 2. A. Sp. j. w B. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 15 marca 2021 r. nr POD.503.43.2021.MT.1 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości; 2. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu z dnia 15 stycznia 2021 r. znak: OWIF.8520.8.5.2020.JM; 3. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz A. Sp. j. w L. 1020 (tysiąc dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego; 4. zwraca Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 maja 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3129/21, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 zm.; obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargi: 1. Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, 2. A. w B. (obecnie: A. Sp.j. w L., dalej: skarżąca) na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 15 marca 2021 r. w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Skarżąca złożyła wniosek do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu o przeniesienie zezwolenia znak [...] z 30 czerwca 2005 r. wydanego przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, zmienionego decyzjami znaki: OWIF-8240/A/13/05 z 16 grudnia 2011 r. oraz OWIF.8520.5.4.2020 z 16 lipca 2020 r., w związku z nabyciem przez skarżącą zorganizowanej części przedsiębiorstwa B. S.A. w B., obejmującej m.in. aptekę ogólnodostępną o nazwie "[...]" w B. Pismem z 15 stycznia 2021 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Opolu zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie przeniesienia zezwolenia z 30 czerwca 2005 r. oraz powiadomił o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 oraz art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. dalej: k.p.a.). W dniu 7 stycznia 2021 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Opolu wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z 30 czerwca 2005 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w B. udzielonego B. w B. Postanowieniem z 15 stycznia 2021 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Opolu zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przeniesienia zezwolenia z 30 czerwca 2005 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej do czasu ostatecznego i prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie cofnięcia tego zezwolenia. Na skutek zażalenia skarżącej, postanowieniem z 15 marca 2021 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu z 15 stycznia 2021 r. Pismem z 12 lutego 2021 r. do sprawy przystąpił Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstw, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. II Skargi do WSA w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego złożył Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz skarżąca. Sąd pierwszej instancji oddalił skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia było zasadne. Sąd wyjaśnił, że postępowanie w sprawie przeniesienia zezwolenia nie może zakończyć się do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sprawie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Sąd wskazał, że zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jest wynik postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. Kwestia posiadania lub nieposiadania przedmiotowego zezwolenia ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie jego przeniesienia. W sprawie zachodzi zależność między dwoma postępowaniami, bez rozstrzygnięcia (zakończenia) jednego z tych postępowań nie jest możliwe rozstrzygnięcie (zakończenie) drugiego postępowania. Natomiast na dzień wydania zaskarżonego postanowienia brak było ostatecznej decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, a więc postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, było w toku. Wniosek o przeniesienie zezwolenia może być rozpoznany tylko wtedy, gdy przedmiotowe zezwolenia istnieje w obrocie prawnym. Jeżeli zezwolenie na prowadzenie apteki zostanie cofnięte ostateczną decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego, to postępowanie w przedmiocie przeniesienia tego zezwolenia stanie się bezprzedmiotowe. Ostateczna decyzja cofająca zezwolenie na prowadzenie apteki wyeliminuje zatem to zezwolenie z obrotu prawnego. Konsekwencją zaistnienia braku przedmiotu postępowania (tj. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej) postępowanie administracyjne w sprawie jego przeniesienia zostanie umorzone. A jeżeli postępowanie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym tego zezwolenia, to nie będzie przeszkód procesowych do podjęcia oraz kontynuowania postępowania w przedmiocie jego przeniesienia. III Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Warszawie złożył Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: A. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne zaaprobowanie w toku sądowej kontroli legalności postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego stanowiska organów inspekcji farmaceutycznej, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, podczas gdy wszczęcie postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia udzielonego B. w B. w trakcie zainicjowanego wnioskiem skarżącej postępowania o przeniesienie zezwolenia nie mogło być podstawą do uznania, że w sprawie tej wyłoniło się zagadnienie wstępne, bowiem: - kwestia według organów inspekcji farmaceutycznej wymagająca rozstrzygnięcia przed wydaniem decyzji o przeniesieniu zezwolenia nie ujawniła się samoistnie w toku postępowania z wniosku skarżącej o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, ale została sztucznie wykreowana przez organ udzielający zezwolenia w wyniku bezpodstawnego wszczęcia wobec podmiotu, któremu udzielono przedmiotowego zezwolenia (zbywcy apteki) odrębnego postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia, w sytuacji gdy podmiot ten nie prowadził już apteki ogólnodostępnej, bowiem zbył zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zaś nabywca spełnia wymogi do uzyskania funkcjonującego w obrocie prawnym zezwolenia w trybie jego przeniesienia. - rozpoznanie sprawy w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na skarżącą wbrew zaakceptowanemu przez Sąd podglądowi organów nie zależy w sposób bezpośredni od rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie cofnięcia zezwolenia B. w B., a ponadto żaden przepis prawa nie uzależnia przeniesienia zezwolenia od uprzedniego przeprowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie czy zbywca apteki spełnia wymogi antykoncentracyjne, w tej sytuacji nie ma żadnych przeszkód do rozstrzygnięcia czy nabywca apteki spełnia określone w art. 104a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1977 ze zm., dalej: u.p.f.) przesłanki do przeniesienia pozostającego w obrocie prawnym zezwolenia i wydania decyzji o przeniesieniu tego zezwolenia na nabywcę. B. art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. i art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a. i art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm., dalej: Prawo przedsiębiorców) poprzez pominięcie w toku sądowej kontroli legalności postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego o zawieszeniu postępowania okoliczności, iż zawieszenie postępowania nastąpiło z naruszeniem zasady zaufania przedsiębiorców do władzy publicznej, co przejawia się w tym, że organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na nabywcę przedsiębiorstwa apteki ogólnodostępnej, mimo iż w toku tego postępowania organy badają wyłącznie, czy nabywca apteki spełnia przesłanki przeniesienia (de facto uzyskania) zezwolenia w trybie art. 104a ust. 1 u.p.f., w sposób nieuzasadniony wszczął postępowanie administracyjne wobec zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w którym to postępowaniu bada czy zbywca przedsiębiorstwa apteki ogólnodostępnej spełnia wymogi antykoncentracyjne, co dla przeniesienia funkcjonującego w obrocie prawnym zezwolenia i kontynuowania działalności apteki przez nabywcę przedsiębiorstwa nie ma żadnego znaczenia; - powyższe naruszenia mają istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkują zawieszeniem postępowania administracyjnego, w sytuacji, gdy możliwe było rozpoznanie wniosku o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej złożonego przez przedsiębiorcę, który nabył tę aptekę. Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Ewentualnie w przypadku uznania, iż istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona - wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz rozpoznanie skargi na zasadzie art. 188 p.p.s.a., a w konsekwencji tego uchylenie zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 15 marca 2021 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i poprzedzającego je postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu z 15 stycznia 2021 r. na podstawie art. 135 p.p.s.a. oraz o umorzenie postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania stosownie do art. 145 § 3 p.p.s.a. Ponadto wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie (art. 176 § 2 p.p.s.a.), przy czym w przypadku braku możliwości przeprowadzenia rozprawy w budynku Sądu, wniesiono o rozpoznanie sprawy na rozprawie jawnej przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. IV Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Warszawie złożyła również skarżąca, zaskarżając orzeczenie w całości. Na podstawie art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną oparto na podstawie kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 ust.1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez oddalenie skargi na postanowienie w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie było wadliwe, albowiem zawieszało postępowanie z uwagi na występowanie zagadnienia wstępnego, podczas gdy takie zagadnienie nie występuje. Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, a także o uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu, a także zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. V Odpowiedź na skargę kasacyjną skarżącej złożył Główny Inspektor Farmaceutyczny, wnosząc o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiedź na skargę kasacyjną Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców złożył Główny Inspektora Farmaceutyczny, wnosząc o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. VI Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów wynikających ze skarg kasacyjnych. Podniesione w skargach kasacyjnych zarzuty są uzasadnione, dlatego zostały one uwzględnione. Podnoszone w obu skargach kasacyjnych zarzuty dotyczą wadliwości zastosowanej w tej sprawie instytucji zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem organów, co zaakceptował Sąd pierwszej instancji, od wyniku postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, zależy rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej przeniesienia tego zezwolenia. Przeciwnego zdania są skarżący kasacyjnie, którzy uważają, że toczące się postępowanie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, nie uzasadniało zawieszenia przez organy niniejszego postępowania w przedmiocie przeniesienia tego zezwolenia na nabywcę apteki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący kasacyjnie zasadnie kwestionują zgodność z prawem zaskarżonego wyroku, akceptującego pogląd organu, że rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki zależało od wyniku toczącego się postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Stosownie do art. 104a ust. 1 u.p.f. organ zezwalający przenosi zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, o którym mowa w art. 99 ust. 1, na rzecz podmiotu, który nabył całą aptekę ogólnodostępną w rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, od podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, jeżeli: 1. nabywca apteki spełnia wymagania, o których mowa w art. 99 ust. 3, 3a, 4 - 4b i art. 101 pkt 2 - 5 oraz przyjmuje w pisemnym oświadczeniu wszystkie warunki zawarte w zezwoleniu; 2. adres prowadzenia apteki nie ulega zmianie. W postępowaniu mającym za przedmiot przeniesienie zezwolenia na prowadzenie danej apteki rolą organów jest zbadanie wyłącznie przesłanek, o których stanowi art. 104a u.p.f. A zatem obowiązkiem organów w niniejszej sprawie było zweryfikowanie, czy skarżąca jako nabywca apteki spełnia wymogi przewidziane w art. w art. 99 ust. 3, 3a, 4 - 4b i art. 101 pkt 2-5 u.p.f. Poza zakresem tego postępowania pozostawało natomiast badanie zasadności cofnięcia zezwolenia z 30 czerwca 2005 r., wydanego przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w B., ul. [...], udzielonego B. w B. Obowiązujące przepisy nie przewidują zakazu prowadzenia postępowania w przedmiocie przeniesienia zezwolenia, jeśli toczy się postępowanie dotyczące cofnięcia tego samego zezwolenia. Z przepisów u.p.f. nie wynika też obowiązek zawieszenia postępowania w przypadku równoczesnego prowadzenia postępowań w przedmiocie przeniesienia zezwolenia, jak i cofnięcia tego samego zezwolenia. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sprawie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w powyższym przepisie, jest zagadnienie prawne, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia przez inny organ lub sąd jest warunkiem wydania decyzji przez organ administracyjny. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest stan, w którym wydanie orzeczenia co do istoty sprawy nie jest możliwe bez rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ lub sąd, przy czym istota tej sprawy dotyczy jednocześnie przesłanki drugiej sprawy. Nie chodzi więc o konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, będących nawet w ścisłym związku ze sprawą, lecz o rozstrzygnięcie spełnienia przesłanki (pozytywnej bądź negatywnej), której organ samodzielnie nie może rozstrzygnąć, gdyż jest to materia będąca w kompetencji innego organu. Związek zagadnienia wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jest bezwzględną przeszkodą do wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. Innymi słowy chodzi o sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 października 2023 r. sygn. akt II GSK 854/20; 15 czerwca 2023 r., sygn. akt I GSK 1012/22). Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zatem zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Istota prejudycjalności wyraża się więc w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, a więc zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Jeżeli związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. To zaś, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza samo w sobie o istnieniu zagadnienia wstępnego. Kluczowym jest, że w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przewidziano obligatoryjną przesłankę zawieszenia w przypadku ujawnienia zagadnienia prejudycjalnego, a nie okoliczności faktycznej. Wobec powyższego należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie błędny był zaakceptowany przez Sąd pierwszej instancji pogląd organów obu instancji, że postępowanie w sprawie przeniesienia zezwolenia nie mogło zakończyć się do czasu zakończenia postępowania wszczętego z urzędu w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia. Poza sporem było, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej istniało w obrocie prawnym. Zagadnienia wstępnego w sprawie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej na nabywcę apteki nie może stanowić samo prowadzenie postępowania w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego możliwe jest rozstrzygnięcie (zakończenie) postępowania w przedmiocie przeniesienia zezwolenia, pomimo równoległego prowadzenia z urzędu postępowania dotyczącego cofnięcia tego zezwolenia (tak też wyrok NSA z 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GSK 1208/23). Hipotetyczne rozważania dotyczące tego co się stanie, jeżeli zezwolenie na prowadzenie apteki zostanie cofnięte lub pozostawione w obrocie prawnym w wyniku postępowania w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia, nie uzasadniają zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania o przeniesienie zezwolenia. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mogą mieć zatem wpływu względy natury celowościowej, czy ekonomiki postępowania. Dlatego bez znaczenia prawnego w niniejszej sprawie było to, czy wniosek o przeniesienie zezwolenia został złożony przez strony w trakcie trwania postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia, jak również to czy zbycie zezwolenia mogło być działaniem mającym na celu uchylenie się od skutków prawnych naruszenia przepisów u.p.f. O zależności prejudycjalnej przesądzać musiałaby treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej, ale takiej zależności w mających zastosowanie w tej sprawie nie przewidziano. Mając powyższe na uwadze, ponieważ zasadne okazały się podniesione w obu skargach kasacyjnych zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok w całości, a uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, uchylił także postanowienia organów obu instancji, z uwagi na brak podstaw do zawieszenia postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią ocenę prawną wyrażoną powyżej przez Naczelny Sąd Administracyjny i przystąpią do merytorycznego rozpoznania sprawy w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, biorąc pod uwagę aktualny w dacie orzekania stan faktyczny i prawny. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r. poz. 215). Zasądzona na rzecz skarżącej spółki kwota 1020 zł stanowi zwrot wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, zwrot opłaty za uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji w wysokości 100 zł, a także wynagrodzenie w kwocie 480 zł za udział pełnomocnika przed Sądem pierwszej instancji oraz wynagrodzenie w kwocie 240 zł za sporządzenie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika skarżącej, który występował przed Sądem pierwszej instancji. Orzeczenie o zwrocie Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty 100 złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej zawarte w punkcie 5 sentencji wyroku, wydane zostało na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 15 pkt 9 w zw. z art. 39 ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego (Dz.U. z 2025 r. poz. 769) tej ustawy.