II FZ 1284/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 234/14 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 4 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 234/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał T. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W zażaleniu z dnia 1 lipca 2014 r. skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, która ma gwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony. W związku z tym, że w przypadku przyznania prawa pomocy koszty postępowania sądowego pokrywane są z budżetu państwa, korzystanie z tej instytucji powinno mieć miejsce jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca rzeczywiście nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a przez to nie może zrealizować przysługującego mu prawa do sądu. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć należy, że Sąd pierwszej instancji przeanalizował materiał dowodowy przedłożony przez skarżącego (dokumenty i oświadczenia) i na tej podstawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ustawa p.p.s.a. nie zawiera żadnego przepisu dającego sądowi administracyjnemu możliwość zmiany przyznanego skarżącemu prawa pomocy w zakresie żądanym przez niego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.