II FSK 2293/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1922/13 w sprawie ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za marzec 2011 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

1. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014 r., III SA/Wa 1922/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka) na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej (dalej: MPiPS) z dnia 17 czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za marzec 2011 r. – (1) uchylił zaskarżoną decyzję, (2) stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, (3) zasądził od MPiPS na rzecz Spółki kwotę 2.962 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w związku z art. 134 § 1 oraz art. 152, art. 200 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie. W wyniku wstępnego badania tej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań z art. 176 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna Spółki, podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawiera zaś wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Skarga kasacyjna Spółki podlega uzupełnieniu ze względu na dostrzeżony brak formalny, tj. niesformułowanie wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, o którym to wniosku mowa w art. 176 p.p.s.a. 3.2. W wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11 (Dz. U. z 2014 r., poz. 543), Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w związku z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej w skrócie: Konstytucja RP), a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. Wskazany brak skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu, może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 p.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia skargi kasacyjnej w podanym zakresie. 3.3. Wobec powyższego na podstawie art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił wskazaną powyżej skargę kasacyjną WSA w Warszawie celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.