II FZ 11/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. i Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 884/08 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. i Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie

II FZ 11/09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił M. i Z. R. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Uzasadniając orzeczenie Sąd wskazał, że na wniosek skarżącego może zostać wydane postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym wykazanie istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ciąży na wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zamieszczony w skardze, jednakże strona nie uczyniła nic, aby wykazać, że istotnie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Wniosek, oprócz żądania wstrzymania wykonania decyzji, nie zawiera żadnych twierdzeń dotyczących zasadności tego wstrzymania, zaś uzasadnienie skargi, w której zawarto wniosek, ogranicza się jedynie do okoliczności mających uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zauważono, że uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez zaskarżony akt nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania tego aktu. Sąd I instancji wskazał ponadto, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie wynikają także z materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o zmianę orzeczenia Sądu I instancji i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie strony art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa ścisłego obowiązku istniejącego po stronie wnioskodawcy polegającego na wyartykułowaniu okoliczności, czy też wykazaniu skutków, jakie zaskarżona decyzja może spowodować. Zdaniem strony ustawodawca nałożył na Sąd, a nie na stronę, obowiązek ustalenia, czy złożony wniosek uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji, czy też nie. W ocenie skarżących Sąd I instancji nie wykonał nałożonego przez ustawę obowiązku, nie dokonał bowiem szczegółowej analizy całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, który to materiał jest podstawą do rozpoznania wniosku, a ograniczył się jedynie do oceny postawy skarżących, dotyczącej opisania okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, czym naruszył treść i celowość art. 61 § 3 ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został uzasadniony. Skarżący w zażaleniu argumentują, iż ich wniosek był niejako "wtórny", a Sąd I instancji miał obowiązek zbadania całości akt sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem spełniania przesłanek z art. 61 § 3 ustawy. Znamienne jest przy tym, iż strona nie wskazała, jakie to okoliczności, mające uzasadniać uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wynikają ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a które Sąd I instancji niezasadnie przy rozpatrywaniu wniosku pominął. W sytuacji braku powołania konkretnych nieprawidłowości popełnionych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym zakresie wskazać jedynie należy, iż wyraźnie w zaskarżonym postanowieniu stwierdzono, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wynikają także z materiału zgromadzonego w aktach sprawy. Stwierdzenie to wskazuje na to, iż, wbrew ocenie skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny przeanalizował akta sprawy pod kątem okoliczności mogących mieć wpływ na rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Nie jest jasne, jak bardzo szczegółowej analizy materiału dowodowego oczekiwali skarżący, podkreślić jednak należy, iż w postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie z zakresu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie jest możliwe ani konieczne głębsze odniesienie się do wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie, badanie ich bowiem dokonywane jest na dalszym etapie postępowania - przy ocenianiu zasadności skargi. Zgodzić się przy tym należy z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż argumenty strony dotyczące zasadności jej roszczeń nie mogą mieć wpływu na ocenę spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z racji braku powołania konkretnych okoliczności, których Sąd I instancji nie wziął pod uwagę, uznać należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zatem brak jest podstaw do jego uchylenia. Stąd też zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.