II FSK 380/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. L. o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez Wójta Gminy S. w sprawie ze skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 994/17 oddalającego skargę A. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 994/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. L. (dalej jako: "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2017 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od ww. wyroku skarżąca zawarła wniosek na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez Wójta Gminy S. na podstawie decyzji z dnia 26 lipca 2016 r. wydanej w sprawie o sygn. akt [...], z uwagi na to, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a w tym w szczególności egzekucja wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącej, co spowodowałoby zarówno znaczną szkodę jak i wywołałoby trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że sąd administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.; dalej jako: "u.p.e.a."), ponieważ sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżanych orzeczeń organów administracji. W niniejszej sprawie zaskarżone do Sądu pierwszej instancji zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2017 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania. Postanowienie to w ogóle nie dotyczy postępowania egzekucyjnego, więc wniosek skarżącej pozostaje bez związku z przedmiotem zaskarżenia. Poza tym sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Kwestie wstrzymania czynności egzekucyjnych w uzasadnionych przypadkach reguluje art. 23 § 6 i § 7 u.p.e.a. Wniosek w rozumieniu tego przepisu podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenie tych organów może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przez ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności na podstawie art. 3 P.p.s.a. Wskazany pogląd należy uznać za utrwalony w judykaturze (por. postanowienia NSA: z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 178/10; z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1065/11; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 593/11; jak również postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 720/13; wymienione orzeczenia dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym wniosek o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez Wójta Gminy S. na podstawie decyzji z dnia 26 lipca 2016 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.