II FSK 2186/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. M. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2186/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 12/13 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek.

Wnioskiem z 28 grudnia 2017 r. A. M. – nazywany dalej "Skarżącym", zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie sentencji wyroku z 22 września 2017 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2186/15 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Skarżący zwrócił uwagę, że w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od niego kwotę 240 zł. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Równocześnie w uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zgodnie z art. 207 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.") odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Unormowane w art. 157 P.p.s.a. postępowanie rektyfikacyjne dotyczy tylko dwóch przypadków: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym wyroku nie pominął żadnej z tych kwestii. Natomiast wskazana przez Skarżącego sprzeczność pomiędzy treścią sentencji a uzasadnieniem wyroku nie stanowi podstawy do uzupełnienia wyroku lecz jego sprostowania. W punkcie drugim sentencji wyroku sąd orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, a co za tym idzie nie ma podstaw, aby przyjąć, że sentencję należy uzupełnić o stwierdzenie, że sąd odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania. Przede wszystkim doprowadziłoby to do oczywistej sprzeczności, po wtóre należy stwierdzić, że w istocie rzeczy wniosek Skarżącego nie ma na celu uzupełnienie wyroku ale jego zmianę. Tymczasem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ostateczny i nie podlega zaskarżeniu. Jedyną drogą jego zmiany jest wznowienie postępowania na podstawie przewidzianej w art. 273 § 1 P.p.s.a. oraz skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o której jest mowa w art. 285a § 1 P.p.s.a. Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegając rozbieżność pomiędzy punktem drugim sentencji wyroku, a jego uzasadnieniem, odrębnym postanowieniem z tej samej daty sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu wyroku. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 160 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.