I SA/Po 571/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Asesor sądowy WSA Michał Ilski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2023 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 06 czerwca 2022 roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia zarzutów oddala skargę.

W dniu 7 lipca 2022 r. J. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z 6 czerwca 2022 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z 15 kwietnia 2022 r. nr [...] o uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Powyższa skarga została wniesiona na tle stanu faktycznego sprawy, w której Naczelnik prowadzi egzekucję z należącej do skarżącego nieruchomości położonej w K. na podstawie dalszego tytułu wykonawczego z 13 sierpnia 2019 r., wystawionego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego [...] obejmującego zaległy podatek od towarów i usług za listopad 2013 r. w wysokości [...] zł należności głównej. Zawiadomieniem z 6 października 2020 r. organ egzekucyjny zajął ww. nieruchomość. W dniu 21 stycznia 2021 r., przedstawiając pełnomocnictwo do działania w imieniu zobowiązanego, udział w sprawie zgłosił adw. M. N.. Postanowieniem z 29 marca 2021 r., doręczonym stronie 13 kwietnia 2021 r., organ egzekucyjny wyznaczył rzeczoznawcę majątkowego do oszacowania wartości zajętej nieruchomości. W dniu 2 lipca 2021 r. rzeczoznawca dostarczyła do organu egzekucyjnego operat szacunkowy, sporządzony 28 czerwca 2021 r. Zawiadomieniem z 22 lipca 2021 r. Naczelnik poinformował uczestników postępowania, że 25 sierpnia 2021 r. w godzinach od 10.00 do 12.00 zostanie dokonany opis i oszacowanie wartości zajętej nieruchomości. Zawiadomienie zostało odebrane przez pełnomocnika strony 4 sierpnia 2021 r. W wyznaczonym terminie, tj. 25 sierpnia 2021 r. wyznaczeni pracownicy organu egzekucyjnego przystąpili do opisu i oszacowania nieruchomości, sporządzając w tej sprawie protokół. Organ egzekucyjny doręczył stronom postępowania protokół opisu i oszacowania ww. nieruchomości wraz z pouczeniem o prawie do zgłoszenia zarzutów w terminie 14 dni od daty ukończenia opisu i oszacowania. Ww. korespondencja została doręczona pełnomocnikowi zobowiązanego 10 września 2021 r. W dniu 23 września 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości z 22 września 2021 r. (data wpływu do organu - 27 września 2021 r.). Zarzuty nie zostały podpisane, a brak ten został usunięty 19 października 2021 r. (wpływ do organu 22 października 2021 r.). Wraz z uzupełnionymi zarzutami pełnomocnik skarżącego poinformował, że udzielone mu pełnomocnictwo zostało wypowiedziane po złożeniu przez niego zarzutów. W międzyczasie, tj. 21 października 2021 r. wpłynęły złożone przez stronę 20 października 2021 r. zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości. Treść zarzutów złożonych przez stronę była tożsama z treścią zarzutów wniesionych przez pełnomocnika. Postanowieniem z 12 listopada 2021 r. Naczelnik stwierdził, że złożone osobiście przez zobowiązanego w dniu 20 października 2021 r. zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości zostały wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ egzekucyjny podkreślił, że zgodnie z art. 110u § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."), zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie czynność opisu i oszacowania nieruchomości została dokonana 25 sierpnia 2021 r., zatem 14 dniowy termin na złożenie do niej zarzutów upłynął 8 września 2021 r., w związku z czym zarzuty zobowiązanego z 20 października 2021 r. wniesione zostały z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu 22 listopada 2021 r. Następnie, postanowieniem z 17 listopada 2021 r., doręczonym skarżącemu 3 grudnia 2021 r., organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów z 23 września 2021 r. do opisu i oszacowania nieruchomości złożonych przez pełnomocnika zobowiązanego, uzasadniając to wydaniem opisanego wyżej postanowienia z 12 listopada 2021 r., stwierdzającego uchybienie terminu do ich złożenia. W dniu 18 listopada 2021 r. do organu egzekucyjnego wpłynęło pismo radcy prawnego G. M. wraz z pełnomocnictwem z 27 października 2021 r. i zawiadomieniem o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi M. N. z dniem 5 listopada 2021 r., w którym ww. radca prawny zgłosił swój udział w sprawie w charakterze pełnomocnika zobowiązanego. Pismem z 9 grudnia 2021 r. (wpływ do organu 15 grudnia 2021 r.) skarżący, reprezentowany pełnomocnika r. pr. G. M., wniósł zażalenie na postanowienie z 17 listopada 2021 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Dyrektor IAS postanowieniem z 21 stycznia 2022 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi egzekucyjnemu, stwierdzając zaniechanie przez ten organ zastosowania regulacji art. 15 zzzzzn˛ ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.; dalej: "uCOVID"), a co za tym idzie - pozbawienie zobowiązanego możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Jednocześnie nadmienił, że zarzuty z 22 września 2021 r. zostały złożone przez umocowanego pełnomocnika zobowiązanego (adw. M. N.), tym samym powinny zostać rozpatrzone merytorycznie przez organ egzekucyjny, a w postanowieniu z 12 października 2021 r. Naczelnik tego nie uczynił. Ponownie rozpatrując sprawę, Naczelnik zawiadomieniem z 9 lutego 2022 r., doręczonym stronie 17 lutego 2022 r., poinformował ją, że zarzuty z 22 września 2021 r. do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wniesione pełnomocnika adw. M N., zostały złożone z uchybieniem terminu. Jednocześnie organ egzekucyjny wyznaczył stronie 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Wnioskiem z 11 marca 2022 r. skarżący, reprezentowany przez r. pr. G. M. , wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Organ egzekucyjny postanowieniem z 15 kwietnia 2022 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia zarzutów. Tego samego dnia Naczelnik stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania ww. nieruchomości, zaznaczając, że postanowieniem z 15 kwietnia 2022 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, zatem wniesione 23 września 2021 r. zarzuty na tę czynność zostały złożone z uchybieniem terminu wskazanego w art. 110u § 1 u.p.e.a. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący podkreślił, że organ egzekucyjny, mimo nakazania mu przez organ odwoławczy merytorycznego rozpatrzenia zarzutów złożonych przez pełnomocnika adw. M. N., zarzutów tych nie rozpatrzył. Ponadto wskazał, że we wniosku o przywrócenie terminu wyczerpująco przedstawił okoliczności uprawdopodobniające, że czynność nie mogła zostać dokonana z przyczyn nie leżących po jego stronie. Podkreślił, że czynność opisu i oszacowania została dokonana 25 sierpnia 2021 r., a zawiadomienie zawierające pouczenie o możliwości wniesienia zarzutów w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu ówczesny pełnomocnik strony odebrał 10 września 2021 r., tj. po upływie terminu do wniesienia zarzutów, który upłynął 8 września 2021 r. Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zarzutów, a kolejnym postanowieniem z tej samej daty utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego z 15 kwietnia 2022 r. o uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W uzasadnieniu tego ostatniego rozstrzygnięcia wskazał, że w niniejszej sprawie ukończenie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nastąpiło z chwilą sporządzenia protokołu z tej czynności, tj. w dniu 25 sierpnia 2021 r., tak więc czternastodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął z dniem 8 września 2021 r. Tymczasem zarzuty zostały wniesione w dniu 23 września 2021 r. (data nadania przesyłki), tj. z uchybieniem przewidzianego terminu. Wnioskiem z 11 marca 2022 r. pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu na złożenie zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Jednak organ egzekucyjny uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia przysługującego środka zaskarżenia i tym samym przychylenia się do wniosku. Organ ustalił, że w trakcie prowadzonego postępowania, zawiadomieniem 22 lipca 2021 r. został podatnik poinformowany o terminie dokonania czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W zawiadomieniu zawarte zostało pouczenie o treści art. 110u § 1 u.p.e.a. tj. o możliwości wniesienia zarzutów do ww. opisu w terminie 14 dni od dnia jego ukończenia. Informacje dotyczące zarówno daty dokonania czynności, jak i terminu na złożenie zarzutów na czynność opisu i oszacowania nieruchomości, były zatem zawarte już w ww. zawiadomieniu z 22 lipca 2021 r., które skutecznie doręczono ówczesnemu, profesjonalnemu pełnomocnikowi na trzy tygodnie przed planowaną czynnością, tj. 4 sierpnia 2021 r. Wobec powyższego, z wystarczającym wyprzedzeniem podatnik posiadał wiedzę o dacie dokonania opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz o upływającym terminie do wniesienia zarzutów na tę czynność. Dyrektor IAS podkreślił, że organ egzekucyjny postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2022 r. organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia ww. zarzutów, a rozstrzygnięcie to zostało utrzymane przez niego w mocy 6 czerwca 2022 r. zaznaczył, że konsekwencją uchybienia terminu do złożenia ww. zarzutów jest brak merytorycznego ich rozpatrzenia i w świetle przedstawionych okoliczności postanowił utrzymać w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. W skardze na opisane wyżej rozstrzygnięcie strona wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także o wydanie postanowienia w przedmiocie przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości. Postanowieniu Dyrektora IAS skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 110u § 1 u.p.e.. przez błędne uznanie przez organ pierwszej instancji, a za nim organ drugiej instancji, że w sprawie termin do złożenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości liczony jest oid dnia ukończenia (dokonania) czynności, a nie od momentu doręczenia protokołu z tej czynności stronie. W uzasadnieniu skargi strona podkreśliła, że list polecony zawierający protokół opisu i oszacowania nieruchomości został podwójnie awizowany, a następnie odebrany przez pełnomocnika J. S. w przewidzianym do tego terminie, w związku z czym należy uznać, że zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości zostały wniesione w terminie, którego liczenie należy rozpocząć od momentu doręczenia stronie zawiadomienia o ogłoszeniu opisu i oszacowania nieruchomości. Biorąc pod uwagę powyższe skarżący uznał, że skoro zawiadomienie zostało doręczone w dniu 10 września, termin na wniesienie zarzutów upłynął w dniu 24 września 2021 r., a w konsekwencji, że wniesione zarzuty zostały wniesione z zachowaniem terminu. Pomimo, że strona została zawiadomiona o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości zawiadomieniem z 22 lipca 2021 r., doręczonym 4 sierpnia 2021 r., o zakończeniu opisu i oszacowania wartości nieruchomości dowiedziała się dopiero podczas otrzymania zawiadomienia z 26 sierpnia 2021 r., doręczonego 10 września 2021 r. Ciężko wymagać od strony by z góry była w stanie przewidzieć, ile czynność sporządzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości będzie trwała. Ze względu na fakt, że art. 110u u.p.e.a. warunkuje rozpoczęcie biegu terminu od momentu ukończenia, a nie rozpoczęcia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, należy uznać, że strona powzięła powyższą informację dopiero w dniu 10 września 2021 r., tj. w momencie odbioru ww. zawiadomienia. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Dyrektor IAS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: "P.p.s.a."). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w kontrolowanej sprawie jest ocena, czy organ nadzoru prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy K.p.a. Z ich wykładni wynika, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy. Tym samym zakres kontroli sądowej mającej za przedmiot takie postanowienie ogranicza się do analizy prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy art. 134 K.p.a., który stanowił podstawę prawną zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z powyższym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na podstawie art. 144 K.p.a. powyższy przepis znajduje zastosowanie również w przypadku zażaleń. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Cytowany wyżej przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka odwoławczego pod względem formalnym. Inaczej mówiąc pierwszą czynnością jaką winien podjąć organ po otrzymaniu odwołania jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Wskazać również należy, że kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyroki WSA w Warszawie z 14 maja 2008 r., VII SA/Wa 333/08 i z 31 października 2008 r., VI SA/Wa 492/08 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: CBOSA). Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zatem obowiązkiem organu w każdym przypadku, gdy takie uchybienie wystąpi. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia. Organ nie może bowiem w takiej sytuacji przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. Odnosząc się zatem do zasadniczej w sprawie kwestii, tj. liczenia terminu do wniesienia zarzutów na czynność opisu i oszacowania wartości nieruchomości, przy odpowiednim zastosowaniu art. 134 K.p.a., Sąd stwierdza, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły regulację art. 110u § 1 zdanie pierwsze u.p.e.a. za podstawowe rozwiązanie normatywne, którego zastosowanie determinowało kierunek załatwienia sprawy skarżącego. Przepis ten przesądza o tym, że zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie. Brzmienie przywołanej normy nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych, że termin na złożenie zarzutów wynosi 14 dni i liczony jest od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu, chociażby np. doręczenia protokołu z tej czynności (por. wyroki: NSA z 8 września 2016 r., II FSK 92/15 oraz WSA w Gdańsku z 21 sierpnia 2019 r., I SA/Gd 1055/19). Termin ten biegnie od dnia ukończenia opisu i oszacowania, przez który należy rozumieć sporządzenie i podpisanie protokołu z tej czynności (zob. wyroki WSA: w Gliwicach z 8 marca 2018 r., I SA/Gl 1250/17 oraz w Szczecinie z 15 stycznia 2020 r., I SA/Sz 439/19). Nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanej sprawie ukończenie czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości nastąpiło z chwilą sporządzenia z niej protokołu, tj. 25 sierpnia 2021 r., zatem czternastodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął skarżącemu z dniem 8 września 2021 r. Wynika to z treści art. 57 § 1 K.p.a., zgodnie z którym, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przy czym, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą (art. 57 § 4 K.p.a.). Z kolei w § 5 powołanego przepisu ustawodawca wskazał zdarzenia mające wpływ na zachowanie terminu, stwierdzając w pkt 2, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Aby zachować termin, należało zatem wnieść zarzuty najpóźniej w dniu 8 września 2021 r. Natomiast pismo z 22 września 2021 r., zawierające zarzuty skarżącego do opisu i oszacowania, zostało nadane w placówce pocztowej 23 września 2021 r. W konsekwencji wniesienie tych zarzutów po terminie określonym w art. 110u § 1 u.p.e.a nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu do skutecznego dokonania tej czynności. Ta okoliczność wykluczała zaś możliwość merytorycznego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny wniesionych przez skarżącego zarzutów. Jednocześnie analiza akt dowodzi, że - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 K.p.a. – organ egzekucyjny w zawiadomieniu z 22 lipca 2021 r. poinformował stronę skarżącą o terminie dokonania czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W zawiadomieniu zawarł również pouczenie o treści art. 110u § 1 u.p.e.a., tj. o możliwości wniesienia zarzutów do ww. opisu w terminie 14 dni od dnia jego ukończenia. Informacje dotyczące zarówno daty dokonania czynności, jak i terminu na złożenie zarzutów na czynność opisu i oszacowania nieruchomości, były zawarte już w ww. zawiadomieniu, które skutecznie doręczono ówczesnemu, pełnomocnikowi skarżącego na trzy tygodnie przed planowaną czynnością, tj. 4 sierpnia 2021 r. Tym samym z wystarczającym wyprzedzeniem skarżący posiadał wiedzę o dacie dokonania opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz o upływającym terminie do wniesienia zarzutów na tę czynność. Ponadto w protokole z 25 sierpnia 2021 r., doręczonym stronie skarżącej 10 września 2021 r. (po dwukrotnym awizowaniu przesyłki), organ ponownie pouczył zobowiązanego o terminie do złożenia zarzutów (14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości), wskazując jednocześnie moment ukończenia czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości na dzień 25 sierpnia 2021 r. godz. 12:00. Organ prawidłowo zatem wskazał zobowiązanemu termin do wniesienia zarzutów oraz datę zakończenia czynności opisu i oszacowania. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wobec jednoznacznej regulacji organy obu instancji prawidłowo zastosowały art. 110u § 1 u.p.e.a. w zaistniałym stanie faktycznym. Prezentowane przez stronę skarżącą stanowisko, jakoby termin do wniesienia zarzutów należało liczyć od dnia doręczenia protokołu z tej czynności egzekucyjnej nie znajduje żadnego oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Z tych względów Sąd za bezzasadny uznał zarzut naruszenia przepisów art. 110u u.p.e.a. Ponadto w ocenie Sądu poddane kontroli sądowej postanowienia czynią zadość wymogom postawionym przez ustawodawcę w art. 107 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. W uzasadnieniach postanowień, poza przytoczeniem właściwych przepisów prawa, opisano stan faktyczny i odniesiono go do wskazanych norm prawnych. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.