I SA/Po 1062/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. "X." Sp. z o.o. w X. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za odmowę udzielenia informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Po 1062/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie "X." Sp. z o.o. w X. na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. Akt I SA/Po 1062/13, odmawiające, na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), dopuszczenia Spółki do udziału w sprawie. Na powyższe postanowienie Spółka, pismem z dnia [...] marca 2014 r., wniosła zażalenie. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 marca 2014 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia zażalenia, złożenia dokumentu określającego sposób reprezentowania Spółki oraz złożenie dwóch odpisów zażalenia. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 marca 2014 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie [...] zł na rachunek bankowy Sądu bądź w kasie Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Spółka w dniu 22 kwietnia 2014 r. uzupełniła braki formalne zażalenia. Jednocześnie wystąpiła do Sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów uiszczenia wpisu od zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2014 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie formularza PPPr w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi Spółki w dniu 12 maja 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 140 akt sąd.), a zatem termin do jego wykonania upływał z dniem 19 maja 2014 r. Spółka w zakreślonym terminie nie wykonała ciążącego na niej obowiązku procesowego. Wobec powyższego, Referendarz sądowy WSA w Poznaniu zarządzeniem z dnia 27 maja 2014 r. pozostawił wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi Spółki w dniu 3 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 147 akt sąd.). Pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. zatytułowanym "ZAŻALENIE", Spółka zarzuciła zarządzeniu referendarza rażące naruszenia prawa poprzez wydanie go na podstawie nieprawdziwych przesłanek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a. od zarządzenia referendarza przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie zażalenie. Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony, o czym stanowi przepis art. 243 § 1 P.p.s.a. Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika z art. 252 § 2 P.p.s.a. Wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Stosownie do § 1 pkt 2 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie prawa pomocy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej składa na formularzu oznaczonym symbolem "PPPr". Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej właśnie formie normuje art. 257 P.p.s.a., stanowiący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro skarżąca Spółka, wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2014 r. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie formularza PPPr w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie nadesłała w zakreślonym terminie żądanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, to jej wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.