I SA/Lu 622/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie Sędzia WSA Marcin Małek Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi F. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 7 października 2025 r. nr SKO.41/4652/PO/2024 w przedmiocie określenia wysokości dotacji oświatowej podlegającej zwrotowi w zakresie punktu 2. I. uchyla decyzję w zaskarżonej części; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie na rzecz F. w L. kwotę 6.917 zł (sześć tysięcy dziewięćset siedemnaście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z dnia 7 października 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, dalej: "Samorządowe Kolegium Odwoławcze", "organ odwoławczy", po rozpatrzeniu odwołania F. w L. , dalej: "fundacja", "strona", "skarżąca", od decyzji Wójta Gminy U., dalej: "Wójt", "organ pierwszej instancji", z dnia 26 listopada 2024 r. w sprawie określenia należności z tytułu dotacji oświatowej podlegającej zwrotowi w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2023 r. w kwocie 62.730 zł, 1. uchyliło w całości wskazaną decyzję Wójta; 2.określiło fundacji jako organowi prowadzącemu Szkołę Podstawową w N. wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za rok 2023 w kwocie 52.890 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych; 3. umorzyło postępowanie administracyjne co do kwoty 9.840 zł za 2023 r. w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że fundacja będąca organem prowadzącym Szkołę Podstawową w N. 28 lutego 2022 r. zawarła z Gminą umowę użyczenia Nr [...], na podstawie której Gminna oddała fundacji w użyczenie własną nieruchomość położoną w miejscowości N. o pow. 1,11 ha zabudowaną budynkiem szkoły wraz z kotłownią. Zgodnie z § 2 pkt 3 i 4 tej umowy zwykłe koszty związane z utrzymaniem rzeczy użyczonych tak, aby zachować je w stanie niepogorszonym, pokrywa fundacja, na własny koszt do wartości 5.000 zł netto. Naprawy przewyższające kwotę 5.000 zł netto będą pokrywane do kwoty 5.000 zł netto przez fundację, a w pozostałej części przez Gminę na mocy odrębnych porozumień. Fundacja pismem z 19 grudnia 2022 r. zwróciła się do Wójta o wyrażenie zgody na remont dachu budynku gospodarczego, z uwagi na jego zły stan techniczny. Wójt wyraził zgodę na taki remont pismem z dnia 9 stycznia 2023 r. Nie zostało jednak zawarte porozumienie dotyczące sfinansowania tego remontu przez Gminę na zasadach wynikających z powołanej wyżej umowy użyczenia. Na 2023 r. fundacja otrzymała z budżetu Gminy dotację na podstawie ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2082 ze zm.), dalej: "u.f.z.o." Zdaniem Wójta, dotacja w łącznej kwocie 62.730 zł została przez fundację wykorzystana na zapłatę za zadania inne niż zadania szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, ponieważ środkami dotacji sfinansowano: a) remont dachu budynku gospodarczego, który znajduje się na terenie szkoły, za budynkiem szkoły, który służy jako pomieszczenie gospodarcze do przechowywania opału, obejmujący wymianę więźby dachowej, ułożenie membrany i pokrycie dachu blachą, a ponadto wylanie w tym budynku posadzki z jastrychu cementowego oraz pomalowanie ścian farbą do betonu - razem na kwotę 52.890 zł; b) remont i przystosowanie dwóch pomieszczeń po dawnej kuchni z funkcją zmiany przeznaczenia dla potrzeb specjalistów, co obejmowało pomalowanie ścian, położenie tapety oraz, w jednym pomieszczeniu, położenie paneli podłogowych - razem na kwotę 9.840 zł, z dotacji na kształcenie specjalne. W odwołaniu od decyzji wydanej w pierwszej instancji fundacja, wnioskując o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzuciła naruszenie: - art. 7, art. 75 § 1, art. 77§ 1, art. 80 i art. 107§ 3 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w zakresie tego, że środki z dotacji w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji zostały wydatkowane w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami i nie zostały wydatkowane na konieczne remonty gospodarczego budynku szkolnego i sal lekcyjnych, a to przez pominięcie dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w dyspozycji organu (umowa użyczenia nr [...], wielokrotnych pism fundacji do Gminy w sprawie konieczności remontu wraz ze zgodą Gminy na ten remont) oraz wyjaśnień stron, czyli na podstawie niewyczerpująco rozpatrzonego materiału dowodowego i dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego oraz brak uzasadnienia ustaleń faktycznych i prawnych; - art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737), polegające na niewłaściwej interpretacji i zastosowaniu tych przepisów w odniesieniu do okoliczności sprawy w zakresie błędnego ustalenia, że konieczne remonty dachu budynku i innych pomieszczeń w budynku szkoły nie mogły zostać sfinansowane z dotacji oświatowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że remont budynku gospodarczego nie stanowił wydatku, który kwalifikowałby się jako wydatek, o którym mowa w art. 35 u.f.z.o., a więc jako wydatek poniesiony w celu realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Beneficjantami tego wydatku nie byli bowiem, zdaniem Kolegium, dotowani uczniowie, i nie są to wydatki konieczne do realizacji procesu dydaktycznego. Budynek gospodarczy, na którym przeprowadzono prace polegające na wykonaniu pokrycia dachowego i wykonaniu jastrychu wraz z pomalowaniem farbą betonu nie jest stricte obiektem szkolnym. Jest to budynek położony za budynkiem szkoły i służy jako pomieszczenie gospodarcze do przechowywania opału. Z dotacji oświatowej mogą być zaś finansowane tylko zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, a więc zadania statutowe placówek powołanych do ich wykonywania. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zakres prac wykonanych w budynku gospodarczym, polegający na wymianie więźby dachowej, ułożeniu membrany i pokryciu dachu blachą oraz wykonaniu jastrychu cementowego na powierzchni 80m2 o grubości 10 cm i dwukrotnym pomalowaniu farbą betonu, na łączną kwotę 52.890 zł wykraczał poza standardy remontu. Poprawa funkcjonalności i trwałości budynku, zwiększenie jego estetyki i poprawa wartości użytkowej stanowił raczej prace o charakterze inwestycyjnym, a nie stricte remontowym. Bez wątpienia prace te zwiększyły wartość majątkową budynku należącego do Gminy, a oddanego w użyczenie fundacji. Z tych względów wskazane prace w budynku gospodarczym nie mogły zostać finansowane z dotacji. Natomiast organ odwoławczy uznał za zasadne pokrycie z dotacji kwoty w wysokości 9.840 zł tytułem prac polegających na wykonaniu dwóch pomieszczeń szkolnych. Zgodnie z ofertą z dnia 12 lipca 2023 r. prace te polegały na wykonaniu remontu dwóch pomieszczeń szkolnych w związku ze zmianą ich funkcji, w sali nr 1 zlikwidowano stare podejście wod.-kan., wymieniono okładzinę na podłogach z listwowaniem, naprawiono ściany gładzią, zamontowano fototapety i pomalowano zabudowę wnęki w ścianie, w sali nr 2 przygotowano i pomalowano ściany i sufit. Jak oceniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, co prawda wskutek zakupów dokonanych ze środków dotacji wykonano pomieszczenia, które nie istniały wcześniej. Wydatki te były jednak ściśle związane z realizowanym zadaniem przypisanym szkole i miały cechy zakupu środka trwałego przeznaczonego na potrzeby jednostki. Wydatki związane z przystosowaniem pomieszczeń dla specjalistów zmierzały do zapewnienia dzieciom bezpiecznych warunków kształcenia, wychowania i opieki w czasie, który spędzają w placówce i korzystają z pomocy specjalistów. Z pewnością służyło tym celom wymiana wykładziny na podłogach, zamontowanie fototapety i pomalowanie ścian w tych pokojach. Z tego powodu Kolegium umorzyło postępowanie administracyjne w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, co do kwoty 9.840 zł. Fundacja zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części, tj. w zakresie punktu 2., w którym organ odwoławczy określił wobec fundacji wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za rok 2023 na kwotę 52.890 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych. W skardze zarzuciła ona, po pierwsze, naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, że środki z dotacji w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji zostały wydatkowane w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami i nie zostały wydatkowane na konieczne remonty gospodarczego budynku szkolnego; a to przez pominięcie dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w dyspozycji organu, tj. umowy użyczenia Nr [...], wielokrotnych pism skarżącej do Gminy w sprawie konieczności pilnego remontu wraz ze zgodą Gminy na ten remont, wyjaśnień skarżącej, czyli niewyczerpująco rozpatrzonego materiału dowodowego i dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego; - art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe oraz art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), polegające na niewłaściwej interpretacji i zastosowaniu tych przepisów w odniesieniu do okoliczności sprawy w zakresie błędnego ustalenia, że przeprowadzone w budynku gospodarczym szkoły niezbędne prace nie stanowiły remontu i że konieczny remont dachu gospodarczego budynku szkolnego nie mógł zostać sfinansowany z dotacji oświatowej. Formułując powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego w zaskarżonej części oraz orzeczenie o kosztach postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest zasadna, co nie oznacza, że trafne są wszystkie sformułowanej w niej zarzuty. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że gwarantując wynikające z art. 70 Konstytucji RP prawo do nauki, bezpłatnej w szkołach publicznych, oraz prawo rodziców do wyboru dla swoich dzieci innych szkół niż publiczne, ustawodawca, aktualnie w przepisach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, unormował system finansowania ze środków publicznych m.in. publicznych szkół podstawowych, prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz przez osoby fizyczne. Jego składnikiem są dotacje, obliczane na podstawie zobiektywizowanych, określonych przepisami prawa kryteriów, przekazywane z budżetu właściwej gminy, mające charakter należny podmiotowi prowadzącemu placówkę oświatową po spełnieniu określonych ustawą warunków. Jak bowiem wynika z treści art. 25 ust. 1 u.f.z.o., prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne publiczne szkoły, w których jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, niebędące szkołami specjalnymi otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości stanowiącej iloczyn przewidzianej kwoty potrzeb oświatowych na takiego ucznia dla jednostki samorządu terytorialnego oraz wskaźnika zwiększającego, o którym mowa w art. 14 ust. 1. Dodatkowo, jak wynika z treści art. 30 u.f.z.o., prowadzone przez wskazane podmioty przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły oraz placówki, o których mowa w art. 2 pkt 6 i 7 ustawy - Prawo oświatowe, które prowadzą zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze, otrzymują na każdego uczestnika tych zajęć dotację z budżetu, odpowiednio gminy lub powiatu, w wysokości równej przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na takiego uczestnika zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, odpowiednio dla gminy lub powiatu. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy, do określonej wysokości, aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego – w wysokości nieprzekraczającej kwot określonych w lit. a), b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, 2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania. Zgodnie z art. 35 ust. 2 u.f.z.o., przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Jak wynika z ostatniego z powołanych przepisów, przez wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi. Z ustępu 4. powołanego artykułu ustawy o finansach publicznych wynika zaś, że do wydatków majątkowych jednostki samorządu terytorialnego zalicza się wydatki na: 1) inwestycje i zakupy inwestycyjne, w tym na programy finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, w części związanej z realizacją zadań jednostki samorządu terytorialnego; 2) zakup i objęcie akcji i udziałów; 3) wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego. Pojęcie inwestycji i zakupów inwestycyjnych nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o finansach publicznych. W odniesieniu do planowania wydatków inwestycyjnych z budżetu państwa, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz.U. z 2010 r. Nr 238, poz. 1579) w § 3 zalicza do wydatków inwestycyjnych, na które mogą być udzielane dotacje, zarówno koszty realizacji inwestycji budowlanych oraz innych zmian w obiektach budowlanych, jak i koszty zakupu obiektów budowlanych, a także inne wydatki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają finansowaniu lub dofinansowaniu ze środków budżetu państwa przeznaczonych na inwestycje. W art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120) inwestycje zostały zdefiniowane jako aktywa nabyte w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania z nich przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz zostały nabyte w celu osiągnięcia tych korzyści. Nie została wprowadzona odrębna definicja inwestycji dla potrzeb rachunkowości budżetowej (zob. rozporządzenie Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. z 2020 r. poz. 342 ze zm.). W piśmiennictwie przyjmuje się z kolei, że inwestycja jest nakładem gospodarczym dokonywanym w celu stworzenia lub zwiększenia środków trwałych (por. L. Lipiec-Warzecha, Ustawa o finansach publicznych. Komentarz, komentarz do art. 134 ustawy o finansach publicznych, ABC 2011). Wskazana cecha wydatków inwestycyjnych jest powoływana jako uzasadnienie odróżnienia wydatków na remont obiektów budowlanych, zaliczanych do wydatków bieżących, od wydatków na ulepszenie, kwalifikowanych do wydatków inwestycyjnych. Z kolei do zadań organu prowadzącego placówkę oświatową, na które zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.f.z.o. może być przeznaczona dotacja oświatowa, o ile wydatki z tym związane mają charakter wydatków bieżących, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe zalicza się w szczególności m.in.: zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki oraz wykonywanie remontów obiektów szkolnych. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że zakwestionowany, jako niedopuszczalny do sfinansowania z dotacji oświatowej, wydatek w kwocie 52.890 zł, dotyczył budynku gospodarczego znajdującego się na tej samej nieruchomości, w obrębie tej samej posesji, co budynek szkolny, służącego do przechowywania opału przeznaczonego do ogrzewania budynku szkoły, wyposażonego w kotłownię. W tym budynku gospodarczym, jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, wykonano wymiany pokrycia dachowego, co obejmowało wymianę więźby dachowej, ułożenie membrany i pokrycie dachu blachą, wykonano posadzkę z jastrychu cementowego na powierzchni 80m2 i o grubości 10 cm, wzmocnionego włóknem szklanym i ułożonego na siatce z drutu stalowego, co obejmowało także przygotowanie podłoża, wyrównanie styropianem EPS 100 i rozłożenie folii z zastosowaniem taśmy brzegowej, a ponadto dwukrotnie pomalowano beton farbą. W ocenie Sądu zaznaczyć należy, po pierwsze, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego wydatek dotyczący opisanych prac mieści się w zakresie zadań organu prowadzącego placówkę wymienionych expressis verbis w art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, do którego odsyła art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.f.z.o., określający wydatki, na które może być przeznaczona dotacja oświatowa, tj. zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki. Budynek, którego dotyczył wydatek, służył bowiem do przechowywania opału do ogrzewania szkoły. Wprost i bezpośrednio związany więc był z zapewnieniem warunków działania szkoły, bezpiecznych i higienicznych. Jak bowiem powszechnie wiadomo, w warunkach klimatycznych Polesia Lubelskiego, na obszarze którego położona jest N. J., zwłaszcza zimą i wiosną zaznacza się wpływ powietrza polarnego pochodzenia kontynentalnego, co wymaga zastosowania ogrzewania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, co zdaniem Sądu odnosić należy także do pomieszczeń szkolnych, w których odbywają się zajęcia dydaktyczne. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika by Samorządowe Kolegium Odwoławcze fakt ten negowało. Oceniło jednak nietrafnie, że brak jest związku budynku służącego do przechowywania opału na cele ogrzewania budynku szkolnego z realizacją zadań organu prowadzącego szkołę. Po drugie zaś, ze względu na ulokowanie budynku do przechowywania opału na jednej posesji, w bliskiej odległości w stosunku do budynku szkoły, wymagany jest odpowiednio dobry stan techniczny tego budynku, ze względu na bezpieczeństwo dzieci uczęszczających do szkoły. Zapewnienie właściwego stanu technicznego tego budynku także więc wiąże się z realizacją zadań organu prowadzącego szkołę. W ocenie Sądu, opisany w materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego zakres prac wykonanych we wskazanym budynku gospodarczym nie wykracza poza remont, a tym samym wydatki na sfinansowanie tych prac mieszczą się w zakresie wydatków bieżących, możliwych do pokrycia z dotacji oświatowej zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. oraz art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe. Odnosząc się do rozróżnienia wydatków remontowych, zaliczanych do bieżących, od wydatków na ulepszenie środka trwałego, mających charakter wydatków inwestycyjnych, zauważyć bowiem należy, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów. Natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskując istotną zmianę cech użytkowych oraz zostaje podniesiona jego wartość użytkowa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2270/16). O tym, czy roboty dotyczące środka trwałego mogą być sklasyfikowane jako remont czy też jako ulepszenie środka trwałego decyduje zatem zakres rzeczowy wykonanych prac. Nie ma wątpliwości, że w budynku gospodarczym przeznaczonym na składowanie opału do ogrzewania budynku szkolnego, wykonany został nowy dach i nowa posadzka, z zastosowaniem współczesnych technologii budowlanych, jak opisało to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że przedmiotowy obiekt budowlany, jak wynika z zawartego w aktach administracyjnych opisu przeprowadzonych prac budowlanych, już wcześniej posiadał zarówno dach i posadzkę. Opisane w zaskarżonej decyzji prace budowlane nie zmieniały więc charakteru obiektu i nie nadawały mu nowych cech użytkowych, których by już wcześniej nie posiadał. Ściśle biorąc, wykonane prace nie polegały wprawdzie na odtworzeniu pierwotnego stanu tego budynku, z zastosowaniem materiałów budowlanych i technologii z okresu jego budowy. Zdaniem Sądu, przy ocenie wydatków ze względu na wskazane kryterium zaliczenia do prac remontowych albo ulepszenia, należy jednak brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1214/10). Zdaniem Sądu organ odwoławczy dokonał więc błędnej wykładni art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Sąd nie podziela natomiast zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pomijało bowiem dowodów znajdujących się w jego dyspozycji, w tym umowy użyczenia nieruchomości zawartej między Gminą a fundacją oraz pism wymienianych między tymi podmiotami, dotyczących konieczności przeprowadzenia pilnego remontu budynku gospodarczego, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dokonało natomiast ich oceny różniącej się od oceny wyrażanej przez skarżącą w świetle przepisów prawa materialnego. Błędnie bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakwalifikowało wydatki dotyczące tego budynku jako wydatki o charakterze inwestycyjnym i nie wiążące się z realizacją zadań szkoły prowadzonej przez skarżącą. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zaskarżonej części. Orzeczenie w sprawie zwrotu kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, obejmujących uiszczony wpis, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, będącego radcą prawnym, znajduje uzasadnienie w treści art. 200 oraz 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 lit 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 118). Prowadząc ponownie postępowanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględni stanowisko wyrażone przez Sąd w niniejszym wyroku.