I SA/Kr 139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] i nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 poprzez wpisanie prawidłowej daty i numerów zaskarżonych decyzji tj. 18 listopada 2013 r. nr [..] i nr [...] zamiast błędnie wpisanej 3 grudnia 2013 r. nr [...] i nr [...] .

W myśl art. 156§1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718, dalej- p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Przy sporządzaniu wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 grudnia 2016 r. sygn. akt: I SA/Kr 139/14 doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne podanie daty i numeru zaskarżonych decyzji w komparycji postanowienia. Zamiast decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z 3 grudnia 2013r. nr [...] i nr [...] , powinno być decyzji Dyrektor Izby Skarbowej z 18 listopada 2013r. nr [...] i nr [...] . Z akt administracyjnych sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że zaskarżone w przedmiotowej sprawie decyzje zostały wydane w dniu 18 listopada 2013r. i mają numery: [...] oraz [...] . Podanie błędnej daty i numerów zaskarżonych decyzji należy zatem uznać za oczywistą omyłkę pisarską. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156§1 i §2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Dokonane sprostowanie nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia.