II FZ 641/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 16 maja 2016 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odrzucić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 139/14 odrzucił zażalenie A. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 139/14 w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 18 listopada 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok. Z akt sprawy wynika, że w piśmie datowanym na 28 lipca 2016 r. skarżąca wskazała, że "w związku z postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r., (...) składa zażalenie, wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi w związku z tym, iż skarga została złożona w zakreślonym terminie (...)." Wniesione przez skarżącą pismo Sąd potraktował jako zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 28 lipca 2016 r. poprzez: prawidłowe oznaczenie zaskarżonego postanowienie, bowiem dnia 14 lipca 2016 r. nie zostało wydane żadne postanowienie; wskazanie, czy skarżąca wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienie oraz uzasadnienie wniesionego zażalenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 12 sierpnia 2016 r. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nadesłała pismo datowane na 15 sierpnia 2016 r., w którym podała, że w związku z wezwaniem do usunięcia braków zażalenia "składa zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi, w związku z tym, iż skarga została złożona w zakreślonym terminie i została sporządzona przez doradcę podatkowego (...)." W tym stanie rzeczy zastosowano rygor określony w art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i odrzucono zażalenie. Równocześnie postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakwie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej, z powodu niedochowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Na powyższe postanowienia Sądu I instancji skarżąca złożyła ,,(...) zażalenie na dwa ostatnie postanowienia (...)". Wskazując w nim, że ,,(...) składa zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi w związku z tym, iż skarga została złożona w zakreślonym terminie (...). Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia złożonego na postanowienie o odrzuceniu zażalenia poprzez wskazanie, czy wnioskuje o zmianę lub uchylenie tego postanowienia, oraz zwięzłe uzasadnienie wniesionego zażalenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Równocześnie skarżąca została wezwana do jednoznacznego określenia do wniesienia jakiej skargi żąda przywrócenia terminu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz wezwanie do wypowiedzenia się do wniesienia jakiej skargi żąda przywrócenia terminu skarżąca otrzymała w dniu 14 grudnia 2016 r. W piśmie z dnia 19 grudnia 2016 r. wskazała, że (...) skarga została złożona w zakreślonym terminie i została sporządzona przez doradcę podatkowego (...). Tym samym odnosząc się tylko w części do wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Jak stanowi art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W przypadku nieuzupełnienia braków zażalenia w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca zażalenie stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Natomiast obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikającym z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. jest odrzucenie zażalenia, które powinno być odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie, zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia złożonego na postanowienie tego Sądu z dnia 27 października 2016 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 28 lipca 2016 r. Powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 14 grudnia 2016 r. Skarżąca, prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych w omawianym zakresie i pouczona o konsekwencjach prawnych zaniechania dopełnienia tej czynności, nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w sposób pozwalający uznać, że wniesione pismo spełnia wymogi zażalenia zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji, zażalenie z dnia 13 listopada 2016 r., jako, że niespełnia wymogów formalnych przewidzianych dla pism procesowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.