I SA/Go 419/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 sierpnia 2014 r. wniosku G.S. i K.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G.S. i K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanowił: 1. zwolnić skarżących – G.S. i K.S. od wpisu od skargi w części przekraczającej 500 (pięćset) złotych; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 2.000 zł skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych oświadczeń i dokumentów wynikało co następuje. Skarżący mieszkają razem. Nie mają oszczędności. Jedyny ich majątek stanowi jedenastoletni samochód osobowy. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, która od początku 2014 roku przyniosła dochód wynoszący 2.055,17 zł (przy przychodach wynoszących 8.728 zł). Skarżąca natomiast pracuje i zarabia 5.000 zł miesięcznie brutto. Skarżący są rodzicami siedmioletniej córki. Wobec skarżącego egzekwowana jest zaległość podatkowa w podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje natomiast w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek skarżących zasługiwał na uwzględnienie w znacznej części. Należy jednak podkreślić, że zasadą jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania. Koszty sądowe jako należności Skarbu Państwa winny mieć prymat wśród tych wydatków stron, które nie służą koniecznemu utrzymaniu. W konsekwencji, strona posiadająca stałe źródło dochodów winna poczynić oszczędności w swoich wydatkach do granic zabezpieczenia podstawowego utrzymania, tak by w maksymalnym możliwym zakresie partycypować w kosztach postępowania. Sytuacja majątkowa skarżących nie uniemożliwia poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonych w związku z wnioskiem dokumentów wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego nie przynosi istotnych dochodów. Nie ma również podstaw do kwestionowania oświadczenia o prowadzonej przeciwko skarżącemu egzekucji administracyjnej. Należy jednak zwrócić uwagę, że skarżąca uzyskuje stałe wynagrodzenie za pracę, które, jak wynika z przedłożonego zaświadczenia - wolne jest od jakichkolwiek obciążeń. Nie można zatem uznać by skarżący znajdowali się w niedostatku. Nie zachodzi w ich sytuacji szczególna sytuacja, która uzasadniałaby zwolnienie od całości kosztów postępowania. Uznano zatem, że poniesienie 500 zł tytułem wpisu od skargi nie przekracza możliwości finansowych skarżących. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).