I OZ 636/14

Dnia 5 sierpnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 175/11 odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 175/11 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania do Starostwa Powiatowego w Trzebnicy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 175/11, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie tegoż sądu z dnia 12 lipca 2013 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 175/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącej D. W. o wyłączenie sędziów Lidii Serwiniowskiej i Darii Gawlak. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej D. W. w dniu 17 grudnia 2013 r. W dniu 23 grudnia 2013 r. skarżąca nadała listem poleconym zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2014 r. wezwano D. W. do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia. Wezwanie to doręczono D. W. w dniu 31 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 4 lutego 2014 r. D. W. wniosła zażalenie na wskazane wyżej zarządzenie. Postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt I OZ 148/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie. W wykonaniu prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2014 r., pismem z dnia 11 marca 2014 r. ponownie wezwano D. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 18 listopada 2013 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono D. W. w dniu 1 kwietnia 2014 r., jednak opłata od wskazanego wyżej zażalenia nie została w wyznaczonym terminie uiszczona. W dniu 7 kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazując na powyższe Sąd I instancji uznał, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania. Zarządzenie ustalające wspomnianą opłatę było bowiem prawomocne, a jego prawidłowość ocenił Naczelny Sąd Administracyjny. Skoro zatem wezwanie o opłatę nastąpiło w wyniku wykonania prawomocnego zarządzenia, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie dotyczyło tej konkretnej opłaty. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. W. zawierając w nim argumenty uzasadniające w ocenie skarżącej wyłączenie sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2014 r., wzywające do uiszczenia wpisu, zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 148/14 prawomocnie oddalone. Skarżąca była więc zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie sądu z dnia 18 listopada 2013 r. Z tej przyczyny zarządzeniem Przewodniczącego wezwano skarżącą ponownie do uiszczenia wpisu. Ponieważ skarżąca nie uczyniła zadość treści zarządzenia, zażalenie podlegało odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.