I OZ 358/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1043/16 oddalające wniosek A. M. o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. M., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie, postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r., wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd oddalił wniosek skarżącego A. M. z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie w/w wyroku. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2017 r. W dniu 14 lipca 2017 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego (nadany na poczcie w dniu 11 lipca 2017 r.) o orzeczenie od SKO w G. na rzecz skarżącego kosztów niezbędnych do dochodzenia praw w związku z niniejszą sprawą w kwocie 55 zł. W dniu 8 sierpnia 2017 r. skarżący, powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. poprzez orzeczenie zwrotu na jego rzecz od SKO w G. kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw w niniejszej sprawie w kwocie 55 zł. Skarżący wskazał, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Sąd uwzględnił jego skargę. W celu dochodzenia swoich praw poniósł koszty w wysokości 55 zł. Wniosek złożył 11 lipca 2017 r., a więc przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia w dniu 13 lipca 2017 r. Wobec tego istnieje konieczność uzupełnienia postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek strony o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. W motywach orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że uzupełnienie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) – gdy sąd nie orzekł o całości skargi (w tym przypadku – wniosku) albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien zamieścić z urzędu. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., które zgodnie z wnioskiem skarżącego miałoby zostać uzupełnione, dotyczyło uzupełnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. o orzeczenie dotyczące zwrotu kosztów w wysokości 55 zł oraz o wynagrodzeniu mu szkody. Wniosek ten Sąd postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. oddalił, wobec czego orzekł o całości wniosku. Nie zaistniała wobec tego pierwsza przesłanka umożliwiająca uzupełnienie przedmiotowego postanowienia. Druga przesłanka dotyczy niezamieszczenia przez sąd dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Skarżący domaga się uzupełnienia postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach. Jednak takie rozstrzygnięcie sąd ma obowiązek zamieścić jedynie w przypadkach określonych art. 209 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w powyższym przepisie. Tak więc nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a., która obligowałaby Sąd do uzupełnienia wydanego orzeczenia. W zażaleniu na postanowienie z dnia 22 grudnia 2017 r. skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 151 w zw. z art. 64 § 3, art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei w myśl art. 166 cytowanej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zatem strona może również złożyć wniosek o uzupełnienie postanowienia. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku z dnia 2 lutego 2017 r. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. W tym względzie WSA w Gdańsku słusznie wskazał na brak podstaw do orzekania o kosztach w orzeczeniu innym niż wymienione w art. 209 P.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Zgodnie z jego treścią wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 P.p.s.a., stąd wniosek o jego uzupełnienie w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.