I OZ 1190/14

Dnia 26 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt II SO/Lu 68/14 o oddaleniu wniosku w sprawie wniosku Z. W. o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 2 czerwca 2014 r. w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 80/02 postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt II SO/Lu 68/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek Z. W. o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 2 czerwca 2014 r. w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 80/02. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji, powołując się na treść art. 53 § 1 i art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że Z. W. wniósł o zastosowanie powyższej sankcji wobec Wójta Gminy N., uznając, że organ ten nie przekazał do Sądu jego skargi z dnia 2 czerwca 2014 r. Tymczasem – jak ustalono na podstawie akt sprawy II SA/Lu 587/14, z których dowód Sąd przeprowadził z urzędu – skarga ta została przez powyższy organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Zatem obowiązek przekazania Sądowi przedmiotowej skargi, wbrew twierdzeniu skarżącego, został przez organ wykonany. Jednocześnie Sąd stwierdził, że organ przekazał rzeczoną skargę z sześciodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. W konsekwencji Sąd I instancji stwierdził, że wniosek podlega oddaleniu. Powyższe uchybienie należy bowiem uznać za nieznaczne i niemające żadnego wpływu na prawidłowy przebieg postępowania. Nie wywołało ono także negatywnych skutków po stronie Z. W.. W ocenie Sądu brak jest zatem dostatecznych podstaw do wymierzenia Wójtowi Gminy N. grzywny za nieprzekazanie Sądowi przedmiotowej skargi w terminie. Zażalenie na ww. postanowienie złożył Z. W., podnosząc, że pomimo, że skarga została przekazana z sześciodniowym opóźnieniem Sąd darował organowi karę, co wskazuje na bezkarność organu mimo zaistniałych uchybień. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jak stanowi art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a., wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Wymierzenie grzywny ma zatem charakter fakultatywny, co wymaga w głównej mierze dokładnego zbadania okoliczności sprawy. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ administracji publicznej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, przy czym termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Przedmiot zaskarżenia, określony w art. 55 § 1 p.p.s.a., obejmuje zatem nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Wynika z tego, że art. 55 § 1 p.p.s.a. umożliwia miarkowanie grzywny, w zależności od okoliczności danej sprawy. Ponadto z omawianych przepisów wynika charakter represyjny, prewencyjny i dyscyplinujący grzywny. W niektórych zatem przypadkach orzeczenie grzywny może okazać się niecelowe. W okolicznościach niniejszej sprawy pomimo wystąpienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny (przekazania Sądowi skargi z uchybieniem terminu) niecelowe byłoby wymierzenie grzywny za niewielkie przekroczenie terminu, tym bardziej, że przedmiotowy wniosek został złożony do Sądu po okresie prawie dwóch tygodni od daty przekazania przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Okoliczności te wskazują, że działania wnioskodawcy miałyby mieć wyłącznie charakter represyjny. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie trafnie uznał, że brak było dostatecznych podstaw do wymierzenia organowi grzywny również z tego względu, że niewielkie opóźnienie nie wywołało niekorzystnych skutków po stronie wnoszącego skargę oraz nie miało wpływu na prawidłowy przebieg postępowania sądowego, które do dnia dzisiejszego nie zostało zakończone, ale z innych względów niż będących przedmiotem omawianego wniosku. Poza tym należy uwzględnić okoliczność, że nie mamy do czynienia z wyspecjalizowanym organem administracji publicznej, który na co dzień nie zajmuje się wyłączenie przekazywaniem skarg do sądu administracyjnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględnienie przedmiotowego wniosku nie mogłoby zatem doprowadzić do realizacji celu grzywny, która powinna mieć nie tylko charakter represyjny, ale i dyscyplinujący i prewencyjny, co zdaje się wnioskodawca pomijać, w sytuacji gdy przekazanie skargi nastąpiło tylko z 6-dniowym opóźnieniem. Mając zatem na względzie charakter fakultatywny grzywny i okoliczności sprawy, należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Dlatego zażalenie podlega oddaleniu. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.