I OSK 477/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 488/20 oddalającego skargę D.T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 5 listopada 2020 r. oddalił skargę D.T. na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Od powyższego wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z powodu nieodwracalnej zmiany przeznaczenia gruntu i uniemożliwienia korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób, w tym dalsze zamieszkiwanie bez uszczerbku na zdrowiu i życiu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarżąca nie wykazała wystąpienia okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Argumentowała wprawdzie, że wykonanie decyzji uniemożliwi korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób, w tym uczyni niemożliwym dalsze zamieszkiwanie bez uszczerbku dla zdrowia i życia, ale przedmiotem niniejszej sprawy jest czasowe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu wybudowania przesyłowej linii elektroenergetycznej, a nie zmiana przeznaczenia nieruchomości. Ograniczenie takie nie powoduje zmiany przeznaczenia nieruchomości, a skarżąca – poza ogólnym stwierdzeniem o niemożności kontynuowania dotychczasowego sposobu korzystania z nieruchomości – nie przedstawiła argumentacji pozwalającej na stwierdzenie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uniemożliwia to Sądowi przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.