I OSK 455/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 lipca 2020 r. sygn. akt II SAB/Kr 84/20 w sprawie ze skargi A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie kasacyjne; 2. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SAB/Kr 84/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd I instancji) w sprawie ze skargi A. B. (dalej: Skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w punkcie pierwszym stwierdził, że Kolegium dopuściło się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w punkcie drugim Sąd I instancji orzekł o oddaleniu skargi w pozostałym zakresie. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. Pismem z 13 października 2022 r., pełnomocnik Skarżącego z urzędu poinformowała o śmierci Skarżącego 28 lipca 2022 r., przedstawiając na tę okoliczność kserokopię aktu zgonu. W dniu 26 października 2022 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu Skarżącego, w związku z czym postanowieniem z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt I OSK 455/21 tutejszy Sąd zawiesił postępowanie do czasu wskazania następców prawnych zmarłego Skarżącego. Prawomocnym postanowieniem z 21 czerwca 2023 r., sygn. akt I Ns 565/22 Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny stwierdził, że spadek po zmarłym Skarżącym, na podstawie testamentu notarialnego nabyli M. W. oraz L. W. Pismem z 8 sierpnia 2023 r. (data wpływu do Sądu), M. W. w imieniu własnym oraz w imieniu małoletniego syna L. W. oświadczyła, że nie popiera wniesionej przez ich poprzednika prawnego skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, w razie śmierci strony – od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo zarządcy sukcesyjnego w sprawach wynikających z prowadzenia jego przedsiębiorstwa, albo ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. W związku ze zgłoszeniem się następców prawnych zmarłego Skarżącego kasacyjnie ustała przyczyna zawieszenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skarżący kasacyjnie może, zatem rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. W związku z tym, że skarga kasacyjna została skutecznie cofnięta przez następców prawnych Skarżącego kasacyjnie, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.