I GZ 283/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 613/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 17 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 613/23 odrzucił zażalenie T. A. (A.) na postanowienie Sądu I instancji z 12 sierpnia 2024 r. w sprawie ze skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] marca 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r. odrzucił skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] marca 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Zwrócił się równolegle o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Zarządzeniem z 14 października 2024 r. sygn. akt I SPP/Gl 246/24 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to jest prawomocne. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Gliwicach z 27 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia z 27 grudnia 2024 r. została doręczona skarżącemu 23 stycznia 2025 r. Wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony. Uzasadniając odrzucenie zażalenia skarżącego WSA w Gliwicach podkreślił, że stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd I instancji wskazał, że zażalenie skarżącego złożone na postanowienie WSA z 12 sierpnia 2024 r. o odrzuceniu skargi nie zostało opłacone. Skarżący ubiegał się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, jednakowoż jego wniosek w tym zakresie został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania. W związku z tym w prawidłowy sposób wezwano skarżącego do usunięcia braku fiskalnego zażalenia. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została prawidłowo doręczona skarżącemu 23 stycznia 2025 r. Termin przewidziany przez prawo na usunięcie dostrzeżonego braku fiskalnego zażalenia upłynął bezskutecznie z dniem 30 stycznia 2025 r. (czwartek). W tym terminie należny wpis od zażalenia nie został uiszczony. Tym samym zażalenie obarczone było brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie mu dalszego prawidłowego biegu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego właściwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 12 sierpnia 2024 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia. Zgodnie, bowiem z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Gliwicach z 27 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia z 27 grudnia 2024 r. została doręczona skarżącemu 23 stycznia 2025 r. Wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony. Ponieważ skarżący nie opłacił wpisu w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 12 sierpnia 2024 r. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.