I SA/Gl 613/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. (A.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 1 marca 2023 r. nr 2401-IEE.7192.58.2023.2/BKZ/ UNP: 2401-23-050302 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 31 marca 2023 r (pismo ogólne) T. A.(dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Przedmiotowe pismo wraz z załącznikami, w tym pismem z dnia 30 marca 2023 r. zawierającym właściwą treść skargi (plik pn. "sk p D-IAS.pdf"), zostało wniesione poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą organu, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) szczegółowo uregulowanych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 307). Na skutek weryfikacji przedłożonych dokumentów ustalono, że załączniki do pisma ogólnego nie zostały podpisane jednym z rodzajów podpisu elektronicznego. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 maja 2023 r., w piśmie z dnia 23 czerwca 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez elektroniczne podpisanie załącznika pn. "sk p D-IAS.pdf", sporządzonego w formie dokumentu elektronicznego, zawierającego właściwą treść skargi, złożonego przy podpisanym dokumencie elektronicznym z dnia 31 marca 2023 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W przewidzianym prawem terminie, pismem z dnia 13 lipca 2023 r. skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Ponownie nadesłał niepodpisane pismo z dnia 30 marca 2023 r. (plik pn. "sk p D-IAS.pdf"). Zarządzeniem z dnia 29 września 2023 r. sygn. akt I SPP/Gl 112/23 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o prawo pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią przepisu art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd ustalił, że skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP). Skarga została przez niego sformułowana w piśmie z dnia 30 marca 2023 r. Pismo to stanowiło załącznik do pisma ogólnego z dnia 31 marca 2023 r. i nie zostało opatrzone jednym z rodzajów podpisu elektronicznego, o których stanowi przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. W związku z tym skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do podpisania tego pisma. W odpowiedzi na wezwanie ponownie nadesłał niepodpisane pismo z dnia 30 marca 2023 r. W konsekwencji zaistniałych zdarzeń stwierdzić należało, że skarżący nie usunął braku formalnego skargi, gdyż jego skarga nie została opatrzona podpisem. Konieczne jest w tym miejscu odnotowanie, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności. Zagadnieniem tym zajął się - w wyniku przedstawienia w sprawie o sygn. akt I FZ 92/21 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości - skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 6 grudnia 2021 r. podjął w sprawie o sygn. akt I FPS 2/21 uchwałę, przyjmując, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w powyższej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska. Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną uchwał, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, publ. LEX/el. 2021). Zważywszy na ustalone w sprawie okoliczności Sąd orzekający stwierdził, że skarga obarczona była brakiem formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.